Category: कला / साहित्य

प्रेमकृष्ण श्रेष्ठ/ किर्तिपुर  आकाससँग मेरो दुई बर्ष प्रेम चल्यो । त्यो अन्तरालमा हामी बीच शारीरिक समागम पनि भयो । शारीरिक समागमकै परिणामस्वरुप म गर्भवती भएँ । आफ्नो अवस्थाको बारेमा आकासलाई भन्दा आकासले भन्यो — ‘यो पेटको शिशु मेरो बच्चा हो । म स्वीकार गर्छु यस्लाई ।’ आकासले यसो भन्दा मैले ठूलो सान्त्वना पाएकी थिएँ । शुरुमा… Continue reading कथा : बीस बर्ष अघिको बिन्दुको डायरीबाट…

पदमा लिंखा मगर / न्यूयोर्क   हामी मान्छे !  चेतनशील प्राणी  त्यसैले त हर कुरा नियाली रहन्छौं l  हो त ! पहिलेभन्दा  यो प्रकृति प्रकोप उत्पात छ अहिले  मान्छे धेरै भएर   मासिन शुरु भयो  कलि लाग्यो  अब उत्पात हुन्छ l मान्छे मात्र नभएर अब त  गाउँ गाउँको रुखहरू  अनि ढुंगा र माटो  शहरतिर बसाईं… Continue reading उत्पात प्रकृति

मेरो मौन भाषा म आँफैलाई भन्दैछु  देशको कर्णधार बोकेर  म पलायन हुँदैछु  तिम्रो ढिकुटी भरिदा म रित्तिन्दैछु ।   तिमीले नौ-पुस्ता पुग्ने बटुल्दा  म एकै-पुस्तामा सिद्धिदैछु   त्यसैले उज्यालो खोज्न  भविष्य खोज्न  मन नलागेर पनि  पलायन हुँदैछु    धेरैचोटि लाटो आँखाले हेरे बैरो कानले सुने छामछाम-छुमछुम गर्दै देशलाई स्पर्ष गरे अनि  पसिना बगाए मेहनत गरे… Continue reading पलायन

लीलाराज दाहाल कर्मैया, सर्लाही दृष्य : १ “के भो रे भाउजू ? दाईले फेरी कुटे रे ? कस्ता पुराना सोचाईका छन् दाई ! मूर्खताको लौरो बोकेर हिड्न कहिल्यै छाडेनन् । उनले लगाईरहेको अन्धविश्वासको चस्मा फुकाल्न लगाउनु पर्छ । छोरी मात्रै जन्मनुमा तपाईको के दोष छ र ? छोराछोरी एकै हुन् भनेर म सम्झाइ दिउँला दाईलाई… Continue reading लघुकथा : पात्र एक, रुप अनेक

लीलाराज दाहाल कर्मैया, सर्लाही एकदिन रत्नपार्कको पुरानो बसपार्कमा केही मानिसहरु भेला भए । उनीहरुले एकै प्रकारका पोशाक र टोपी लगाएका थिए । गन्जीको अगाडि पछाडि दुवै तिर र टोपीमा सरसफाई अभियान लेखिएको थियो । “आफ्नो टोल, नगर सफा राखौं” भनेर लेखिएको प्लेकार्ड पनि बोकेका थिए । उनीहरुको उद्देश्य भनेको धुम्रपान, मद्यपानलाई निरुत्साहित गर्नु, सरसफाईको महत्वलाई… Continue reading लघुकथा : अभियन्ता

सामान्यतया साबुन सरसफाइमा प्रयोग गरिने बस्तु हो । यस्को उत्पती कहाँ र कहिले भयो, कसरी बन्छ र कुन हिरोईनले कुन साबुन प्रयोग गर्छन् अनि ट्रम्पले कुन साबुन प्रयोग गर्छ ? भन्ने जस्ता बिषय माथि कुरा गर्न खोजिएको हैन । ‘बाथरुमको ढोकामा चुक्कुल लगाएर शरिरका अंगअंगमा डुल्न पाउने भाग्यमानी त्यही साबुन त रैछ’ भनेर एउटा साथीले… Continue reading व्यङ्ग्य साहित्य : साबुन

आमा ! तिमीले मलाई जन्मायौ यी हात खुट्टा लाग्ने बनायौ मनचरी झै उड्न सिकायौ तर,  तिम्रो सपना पूरा गर्न हैन मेरो आफ्नै चाहना पूरा गर्न तिमी कति स्वार्थी छौ आमा आफुले गरेको कर्तव्यको हिसाब माग्छेउ तर म ती सब तिम्रा सपना पूरा गर्न सक्दिन किनकि तिमीले म माथि सपना देखे जस्तै मेरो पनि सपना बुन्ने… Continue reading प्रकृती

म बेरोज़गार भएको उ बेला  देशको ठेकेदारहरूलाई सम्झि सम्झि कुर्लन्थे टुडिखेलमा खाल्डो खनेर सबै नेतालाई पुरेको सपना देख्थे  आजको पुस्ताले गोलीले उडाउने भन्दा म अतित फेरि सम्झन्छु अभावको  अहिले प्रवासमा बिकास देख्दा  माकुराको जालो जस्तो बाटोहरू हेर्दा  मन मनै खुब सम्झन्छु  हाम्रो नेताहरूलाई किन मार्नु ?  बरू लाईन लगाएर  हत्केलामा गैती बेल्चा झ्याम्पल कोदालो दिएर … Continue reading जीवन जयन्ती

गीत रन्जु मार्ग कहिले काही सम्झना आए ,बोलाउनु है , हिजोका ती बैगुनहरु ,नकेलाउनु है । जून पनि सधैभरि कहाँ झुल्किन्छ र , फूलपनि सधैभरि कहाँ फूली रहन्छ र , एकैनास हुन्न जीवन ,मन बुझाउनु है हिजोका ती बैगुनहरु ,नकेलाउनु है । तराजुमा मायालाई जोखन सकिन्न माया हुन्छ छाती भित्र देखन सकिन्न सकिएन रोक्न त्यो… Continue reading जून पनि सधैभरि कहाँ झुल्किन्छ र

समा श्री काठमाडौं सभाहलमा एक प्रसिद्ध संस्थाको वार्षिक कार्यक्रमका साथै वरिष्ठ कविहरूलाई बिबिध विधामा पुरस्कार तथा सम्मान गरिने भएको थियो । कार्यक्रम सुरु भयो, मञ्चमा आसन ग्रहणको लागि बोलावट भएका नामसँगै तारिफको पोको र विशेषणका गुठरी जोड्न थालियो । सम्मान तथा पुरस्कार ग्रहण गर्नेहरुको संख्या लगभग पचास साठीको हाराहारीमा थिए । समयमै कोही नपुगेकाले एक… Continue reading एउटा बिचित्रको सम्मान

आनन्द श्रेष्ठ न्यूयोर्क ।   क्यानाडाबाट घर आएको दोश्रो हप्ता, आफूलाई भेट्न आएकी स्कूलदेखिको साथी कुसुमसँग भलाकुसारीमा व्यस्त छिन् राधा । – किन्नुपर्ने, लानुपर्ने सबै सामान तयार भयो । गाडी बेच्नुछ अब । टोरोण्टो बसाइ कति हुने हो थाहा छैन !  बेक्कार, बर्षको करमै बीस पच्चिस हजार, अनि नचलेपछि फेरि ब्याट्री फेर, ज्याला देऊ, यसोउसो… Continue reading लघुकथा: आफन्त

पद्मा लिंखा मगर न्यूयोर्क ।   विहानीको झुल्के घामसँगैको  तिम्रो आगमनले म प्रफुल्लित थिएँ  एकातिर किरण अर्कोतिर तिमी  आहा ! म कति भाग्यमानी !  सम्झें  हो म जहाँ जान्छु तिम्रो साथ सधैं रहन्छ  जब दिन चिप्लिंदै जान्छ  घाम पनि मेरो टाउको नाप्ने क्रममा  टुपितिर लम्किन्छ  उही गतिमा तिमी  खुम्चिन लाग्छौ  मेरो मन कता कता सशंकित… Continue reading छायाँ