Author: Bijaya Poudel

  • छिमेकमा महानायकको पुनरागमन

    छिमेकमा महानायकको पुनरागमन

    आचार्य पीपलमणि सिग्देल

    न्यूयोर्क

    कतै लड्डु बन्दैछन्, कतै मिठाइ खाँदै छन् । फूलको वर्षा कतै त कतै ढोल अनि कतै पटाका । यसैबीच मेघको गर्जनसाथ सिमसिम पानीले मानौं इन्द्रदेव पनि स्वागतमा उत्रिएजस्तो भान हुने वातावरणमा विजयको उद्घोष आयो– ‘म आउने दिनहरूमा खराब नियतले कुनै काम गर्ने छैन । म आफ्नो लागि केही गर्ने छैन । मेरो जीवनको पलपल तथा शरीरको कणकण देशवासीका लागि समर्पित गर्छु’, विश्वको सबैभन्दा ठूलो प्रजातान्त्रिक मुलुक भारतको महानिर्वाचनबाट महानायक बनी दोस्रो कार्यकालका लागि सत्तारोहण गर्न जनताको प्रचण्ड आशीर्वाद पाएपछि भारतीय प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदीले पार्टीको मुख्य कार्यालयमा आयोजित विजयसभामा यस्तो प्रतीज्ञा सुनाए । मोदी नामको सुनामी लहर तथा भाजपा अध्यक्ष अमित शाहको कुशल सांगठनिक व्यवस्थापनले ‘एक्जिट पोल’ र पूर्वानुमानभन्दा पनि धेरै राम्रो नतिजा आएपछि विश्वको नजर भारततिर खिचिएको छ । चिया बेच्ने सामान्य परिवारबाट माथि उठेर इमानदार, कर्मठ र निर्णयक्षमता भएका एक असामान्य व्यक्तित्वको छवि बनाउन मोदीका लागि यो निर्वाचन थप सहायक बन्न पुग्यो । भारतको संसदीय इतिहासमा दोस्रो कालका लागि निर्वाचित हुने कम नेताको पंक्तिमा मोदी पनि परेका छन् । विजयपछि विनम्रतापूर्वक देशवासीलाई धन्यवाद दिँदै पार्टीका अभिभावक मुरली मनोहर जोशी तथा लालकृष्ण आडवाणीको चरणस्पर्श गरेर मोदीले आफ्नो नयाँ यात्रा थाले ।
    भारतीय संसद्को तल्लो सदन लोकसभाका ५४२ सदस्य चयन गर्नका लागि अप्रिल ११ देखि मे १९ सम्म मतदान सम्पन्न भई २३ मे बिहीबारबाट नतिजा आउन थालेको हो । भारतका करिब एक सय ३० करोड जनतामध्ये करिब ९० करोड मतदातालाई निर्वाचनमा सहभागी गराउन विभिन्न सात चरणमा मतदान भएको थियो । भारत स्वतन्त्र भएपछि यस वर्ष सबैभन्दा धेरै ६७ प्रतिशतभन्दा बढी मतदाताले मताधिकार प्रयोग गरेका थिए । मे २४ शुक्रबार औपचारिक घोषणा गरिएको नतिजाअनुसार सत्तारुढ दल भारतीय जनता पार्टी (भाजपा)ले सन् २०१४ को निर्वाचनभन्दा पनि २२ सिट बढी अर्थात् ३०३ सिट ल्याएको छ । भाजपा नेतृत्वको संयुक्त गठबन्धन (एनडीए)ले ३५२ सिट हासिल गरेको गठबन्धनमा शिव सेनाले १८, जनता दल युनाइटेडले १६, लोक जनशक्ति पार्टीले छ, अकाली दल र अपना दलले दुई–दुई सिट तथा झारखण्ड विद्यार्थी संघ, लोकतान्त्रिक पार्टी, मिजो नेशनल फ्रन्ट र नेसनल पिपल्स पार्टीले एक–एक सिट हासिल गरेका छन् । त्यसैगरी भाजपाको समर्थनमा एक जना स्वतन्त्र उम्मेदवारले पनि जित्न सफल भएका छन् ।
    विपक्षीहरूको गठबन्धनतर्फ भने भारतीय राष्ट्रिय काँग्रेस ५२ सिटमा मात्रै जित्न सफल भयो । काँग्रेस नेतृत्वको युपीए गठबन्धनले कुल ८७ निर्वाचन क्षेत्रमा विजय हात पारेको छ । निर्वाचनमा दुई निर्वाचन क्षेत्रबाट उठेका राहुल गान्धी स्वयम् पनि एक क्षेत्रबाट पराजित भएपछि पार्टीको अध्यक्षबाट राजीनामा दिने सोंचमा पुगे । यस महासंग्राममा मोदी लहरका कारण आठ प्रान्तका पूर्व मूख्यमन्त्री लगायत धेरै दिग्गज नेताले पराजयको स्वाद चाख्नुप¥यो । भारतीय राष्ट्रिय काँग्रेसलाई १७ राज्यमा शून्य विजय हात लाग्यो । २५ वर्ष सिक्किमको मुख्यमन्त्री बनेका पवन चामलिङले पनि पराजयको स्वाद चाखे ।
    निर्वाचनले जातीय, पारिवारिक तथा क्षेत्रीय आधारमा तयार गरिएका पर्खाल भत्कायो । तर, राजनीतिक समीक्षकहरुको दृष्टिमा कट्टर धार्मिक राष्ट्रवादको नयाँ पर्खाल तयार भएको छ, जुन पर्खालले जनताको मन जोड्न सक्दैन अपितु झनै विभाजनतिर धकेल्न सक्छ । भाषा, जात, क्षेत्र, धर्मका अनेकौं विविधता बोकेको भारतमा कुनै दिन अर्काे भावना बोकेको राजनीतिक ज्वारभाटा नउठ्ला भन्न सकिंदैन । यिनै जितहारको महाभारतले प्रखरवक्ता मोदीलाई नयाँ अवसरका साथ चुनौती पनि थपिदिएको छ ।
    भारतीय कम्पनीहरूमा गत आर्थिक वर्षमा करिब ४४ अर्ब अमेरिकी डलर विदेशी लगानी भित्रियो । यसका अतिरिक्त मोदी सरकारले सडकको संख्यामा वृद्धि, ग्रामीण पूर्वाधार निर्माण, सस्तोमा खाना पकाउने ग्याँस, शौचालय, सामान बिक्री कर, स्वास्थ्य बिमा योजना, बैंक खाता, नोटबन्दी आदि योजनाका माध्यमबाट परिवर्तनको झझल्को दिएको थियो । तर, खस्कँदो माग, घट्दो आय र पछिल्लो चार दशकमा सबैभन्दा खराब बेरोजगारी दरका साथ भारत अझै पनि एउटा खराब अर्थतन्त्रमा नै रुमल्लिएको छ ।
    मोदी सरकारलाई भ्रष्टाचार र अनियमितताको आरोप लगाउँदै नोटबन्दीले जनतालाई मार परेको, बेरोजगारी दर बढेको, किसान झन् गरिब बन्दै गएको, बाचा गरेझैं १५ लाख खातामा नआएको, राफेल विमान सम्झौतामा भ्रष्टाचार भएको, संवैधानिक संस्थाहरुको अवमूल्यन भएको, देशमा धार्मिक विभेद बढेको, निर्वाचनमा प्रयोग गरिएको मेशिन निष्पक्ष नरहेको, कालाधन ल्याउन कदम नचालेको, विदेशनीति फेल खाएको जस्ता अनेकौं आरोप लगाएका थिए । आगामी दिनमा पनि यिनै लाभहानिको मुद्दा निरन्तर अघि बढ्ने देखिन्छ ।
    पाँच वर्ष पहिले निर्वाचित भएपछि शपथग्रहण समारोहमा छिमेकी देशका सरकार प्रमुखलाई सम्मानका साथ निमन्त्रणा गरेर नयाँ र सकारात्मक विदेशनीति ल्याउने संकेत गरेका प्रधानमन्त्री मोदीको व्यवहारबाट भने छिमेकीहरुले तीतो अनुभव गरे । नेपाल लगायत सबै सार्क देशका सदस्यले मोदी सरकारबाट हेपाहा प्रवृत्ति बढेको महसुस गरे । यस्तो व्यवहारले गर्दा नेपाल र नेपाली धेरै सशंकित बनेका छन् । नेपालको संविधानसभामा भारतीय प्रधानमन्त्री मोदीले संम्बोधन गर्दा संविधानसभा तालीले गुञ्जिएको थियो । नेपाली जनताको जनअभिनन्दन पनि मोदीले प्राप्त गरेका थिए । तर, नेपालीहरुको मनमा उब्जिएको मोदी प्रेम संविधान ‘संशोधन गर‘ भन्दै भूकम्पको आर्तनाद घाउमा नाकाबन्दीको नुनचुक छर्किदिएपछि चकनाचुर हुन पुग्यो । यसरी नेपालमाथि नाकाबन्दी हुनुमा मोदी सरकारको विजय उन्माद एउटा कारण थियो भने आपसमा मिल्न नसकी छिमेकी गुहार गर्ने हाम्रै प्रवृत्ति पनि पनि कारक थियो । सार्वभौम नेपालको अन्तरिक मामिलामा हस्तक्षेपकारी कुदृष्टिले हेर्ने भारतीय पक्ष जति दोषी छ, त्यति नै दोषी दिल्लीलाई राजनीतिक तीर्थस्थल सम्झेर हरेक सत्ता परिवर्तनको समयमा आशीर्वादका लागि धाउने नेपाली नेतृत्ववर्ग पनि छ । संसद्मा कुनै दिन प्रदीप गिरीले भनेझैं– आफू सत्तामा पुग्दा आफैं पुगेको सोच्ने र बहिर्गमन हुँदा भारतको हात देख्ने’ सोंच व्याप्त छ । यस्तै सोंच रहेसम्म भारतसँग युद्ध गर्न सुरुङ बनाउने तयारीबाट सुरु भएर लम्पसारवादमा पुगेर टुंगिने क्रान्तिकारी राजनीतिक चक्र घुमिरहन्छ । यस्तै हो भने भारतको नयाँ सरकारबाट नयाँ आशा राख्नु पनि मुर्खता हुन सक्छ ।
    नेपाल–भारत सम्बन्ध कूटनीतिक मात्र होइन धार्मिक, सांस्कृतिक, राजनीतिक, शैक्षिक, सामाजिक, आर्थिक, पारिवारिक आदि सम्बन्धले विशिष्ट प्रकृतिको रहेको यथार्थ दुबै देशका नेता, दिल्ली–लैनचौरका महामहिम तथा दुबै देशका जनता जनार्दनले संवेदनशीलताका साथ हृदयंगम गर्नैपर्छ । अनि मात्र मोदी सरकारको पुनरागमनसँगै नेपालमा राजनीतिक रुपमा उठ्ने अनुमान गरिएको हिन्दूराष्ट्र, राजसंस्था, संघीयता, छिमेकी सम्बन्ध, हस्तक्षेप र विकाससम्बन्धी प्रश्नचिह्नको सहज निराकरण हुनसक्छ ।
    जितले भारतको स्वाभिमान बढाओस् तर अहंकार चकनाचुर पारोस् । नयाँ सरकारसँगै संस्कार फेरियून् । नेपाल–भारतका साझा समस्या मिलेर हल गर्ने इच्छा जागोस् । शुभकामना छ मोदीमन्त्र– ‘सबैको साथ, सबैको विकास, सबैको विश्वास’का लागि । साथै बधाई छ छिमेकी महानायकलाई ।

  • नेपालमा विप्लव आतङ्क, प्रतिबन्ध फुकवा गर्ने तयारी अन्योलमा

    नेपालमा विप्लव आतङ्क, प्रतिबन्ध फुकवा गर्ने तयारी अन्योलमा

    काठमाडौं
    नेपालमा आइतबार राजधानी काठमाडौंमा विप्लव नेतृत्वको प्रतिबन्धित नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी (नेकपा)को बिस्फोटमा कम्तीमा चार जनाको मृत्यु भएको छ । विभिन्न ठाउँका बिस्फोटमा अरु ५ जना घाइते भएका छन् । आइतबार मात्रै काठमाडौं उपत्यकाबाट झण्डै १ सय जना पक्राउ परेका छन् । फागुनमा प्रतिबन्ध लगाएपछि देशका विभिन्न ठाउँबाट ५ सयभन्दा बढी नेता–कार्यकर्ता पक्राउ परेको नेपाल प्रहरीले जनाएको छ । तर, पक्राउ परेका धेरैलाई अदालतले छाड्ने गरेको छ । काठमाडौंमा आइतबार भएका घटनामा ज्यान गुमाउने, घाइते र पक्राउ परेका सबै विप्लव माओवादीका कार्यकर्ता भएको पुष्टि भएको छ ।
    विभिन्न सार्वजनिक ठाउँमा बम राख्न लैजाने क्रममा समय मिलाउन नसक्दा बम बिस्फोट भएको प्रहरीले जनाएको छ । बिहान ४ बजे पड्काउने तयारी गर्दा अघिल्लो बेलुकी चार बजे आसपासमा पड्किएको घाइते रविन केसीले जनाएका छन् । उनी अखिल क्रान्तिकारीका नेतासमेत हुन् । यसअघि उनी नख्खु बिस्फोटमा संलग्न भएको आरोपमा प्रहरीले पक्राउ गरेको थियो, तर अदालतको आदेशले मुक्त भएका थिए । ज्यान गुमाउने प्रज्ववल शाही र केसीले अनामनगरमा शाहीको कोठामा बम राखेका थिए । शाहीको घटनास्थलमै ज्यान गएको थियो भने केसीको उपचार चलिरहेको छ । केसी घाइते अवस्थामा अरुको मोटरसाइकलमा बसेर भाग्दै थिए ।
    काठमाडौं उपत्यकाका विभिन्न ठाउँमा आइतबार बेलुकी बम राख्ने शृङ्खला नै चल्यो । आधा दर्जनभन्दा धेरै ठाउँमा राखिएका बम सुरक्षाकर्मीले निष्क्रिय पारे । भोजपुरमा प्रहरीको गोलीबाट एक कार्यकर्ता मारिएको विरोधमा सोमबार आयोजना गरिएको बन्दका क्रममा विप्लवका चार जना कार्यकर्ताको मृत्यु भयो । सोमबार देशका विभिन्न ठाउँमा गाडीमा आगजनी भएको छ । आइतबार र सोमबारका घटनाले राज्य संयन्त्रले नियन्त्रण गर्न नसक्ने अवस्थामा विप्लव नेतृत्वको नेकपा पुगेको विश्लेषण गर्न थालिएको छ ।

    प्रतिबन्ध फुकुवा हुनै लाग्दा झनै सक्रिय
    सरकारले प्रतिबन्ध लगाएको झण्डै तीन महिनाको अवधिमा नेत्रविक्रम चन्द ‘विप्लव’ नेतृत्वको नेकपाका ५ सयभन्दा धेरै नेता कार्यकर्ता पक्राउ परेका छन् । तेस्रो बरियताका नेता एवम् मध्य कमाण्ड इन्चार्ज रहेका हेमन्तकुमार ओली ‘सुदर्शन’सहितका नेताहरु काभ्रेबाट पक्राउ परेपछि एकपछि अर्को गर्दै उक्त पार्टीका नेताहरु पक्राउ परेका हुन् । सुदर्शन पक्राउ परेपछि दोस्रो तहका नेता खड्कबहादुर विश्वकर्मा ‘प्रकाण्ड’ले अहिले मध्य कमाण्डको नेतृत्व सम्हालिरहेका छन् । ललितपुरमा एनसेल कार्यालयमा एक जनाको मृत्यु हुनेगरी बिस्फोट गराएपछि सरकारले फागुनको अन्तिममा विप्लव नेतृत्वको नेकपालाई गतिविधिमा प्रतिबन्ध लगाएको हो ।
    राजनीतिक गतिविधिमा समेत प्रतिबन्ध लागेपछि प्रमुख सत्तारुढ नेपाल कम्युनिष्ट पार्टीभित्रै विप्लव समूहलाई प्रतिबन्ध लगाउने निर्णयको विरोध भयो । आफ्नो पार्टीका नेताले मात्र होइन, प्रमुख प्रतिपक्ष नेपाली काँग्रेसले समेत प्रतिबन्ध लगाउने सरकारको निर्णयको विरोध गरेपछि सरकारले प्रतिबन्ध हटाउने तयारी थालेको थियो । अमेरिका र आफ्नो यूरोप भ्रमणका क्रममा पूर्व माओवादी पृष्ठभूमिका ऊर्जा, जलस्रोत तथा सिंचाइमन्त्री वर्षमान पुनले सरकारले प्रतिबन्ध हटाउने तयारी गरेको जानकारी दिएका थिए ।
    प्रमुख सत्तारुढ नेकपाका नेता माधवकुमार नेपालले विप्लवसँग अनौपचारिक संवाद गरेको यो तीन महिनामा विप्लवले शान्तिपूर्ण विरोध प्रदर्शन गर्ने र सरकारले प्रतिबन्ध हटाउने सहमति भएको थियो । तर, सहमतिले औपचारिक रुप नपाउँदै विप्लवले आत्मघाती क्रियाकलाप गरेको एक नेकपाका नेताले बताएका छन् । उपत्यकामा भएको बिस्फोटले उपत्यका केन्द्रित विप्लवको शक्ति विच्छेद भएको छ । जिम्मेवार र सक्रिय सबै तहका नेताहरु पक्राउ परेका छन् । केहीले ज्यान गुमाएका छन् । केही उपत्यकाबाट बाहिरिएका छन् ।
    उपत्यकामा आइतबार र सोमबारका घटनापछि गृहमन्त्री रामबहादुर थापाले पार्टी नेता, सुरक्षा विज्ञ लगायतसँग परामर्श थालेका छन् । स्रोतका अनुसार प्रहरीले विप्लवविरुद्ध कारबाही भन्दा पनि शतर्कता अपनाउने भएको छ । गृहमन्त्री थापाले आफ्नो दल नेकपाका शीर्षनेतासँग आइतबारदेखि नै परामर्श थालेका छन् । अर्धभूमिगत भएका जनवर्गीय संगठनका नेता–कार्यकर्ता आइतबारदेखि भूमिगत हुन थालेका छन् । सरकार भने पर्ख र हेरको रणनीतिमा लागेको छ । स्रोतका अनुसार अझै केही समय सरकारले विप्लवलाई वार्ताका लागि आग्रह गर्नेछ ।

    कति छ विप्लवसँग शक्ति ?
    विस २०६९ मा तत्कालीन एकीकृत नेकपा माओवादीबाट अलग भएका मोहन वैद्य ‘किरण’ नेतृत्वको नेकपा–माओवादीमा आबद्ध विप्लवले किरणसँग पनि असन्तुष्टि जनाएर २०७१ सालमा नयाँ पार्टी गठन गरेका हुन् । शुरुमा उनले नेकपा माओवादी नाम राखे पनि पछि उनले आफ्नो पार्टीको नाम नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी राखेका थिए । विप्लवको मुख्य राजनीतिक लाइन भनेको जनवादी क्रान्ति हो । जसमा सशस्त्र आन्दोलनलाई प्रमुख बनाइएको छ ।
    विप्लवले राज्य सत्ताविरुद्ध वैज्ञानिक आक्रमणलाई आफ्नो राजनीतिक र कार्यनीतिक योजनामा उल्लेख गरेका छन् । त्यसमा उनले पहिलेको जनयुद्ध जस्तो फौैजी आक्रमणलाई मात्र भन्दा पनि नयाँ प्रविधि प्रयोग गरेर सरकारविरुद्धको सशस्त्र लडाइलाई प्राथमिकतामा राखेका छन् । त्यसैको प्रयोगस्वरुप आइतबार समय फिट गर्ने क्रममा कार्यकर्ताले एएम र पीएम पहिचान नगर्दा सुकेधारा र अनामनागर घट्टेकुलोमा बिस्फोट भएको थियो ।
    टाइम बम, ड्रोन आक्रमण, बुलेट प्रुफ आक्रमणकारी निर्माणमा विप्लव नेकपा सक्रिय छ । प्रविधिको प्रयोग गरेर व्यक्ति टार्गेट गर्ने, आक्रमणमा संलग्न हुँदा बुलेटप्रुफ ज्याकेटको प्रयोग गर्ने, तल्ला तहका सुरक्षाकर्मी र नेताभन्दा माथिल्ला तहका नेता र माथिल्ला तहकै सुरक्षाकर्मीविरुद्ध आक्रमण गर्ने तयारी विप्लवले तयार गरेका छन् । प्रविधिकै लागि करोडौं रुपैयाँ विप्लवको पार्टीले विदेश पठाएको छ । विप्लव समूहले भारत, चीन, श्रीलंका, सिंगापुर, मलेसिया लगायतका विभिन्न देशमा करोडौं रुपैयाँ पठाएको छ ।
    नेपाल प्रहरीको अनुमानमा दुई हजार हातहतियारसहितको युवादस्ता सक्रिय रहेको छ । एक जिल्लामा तालिमप्राप्त २५ जनासम्मको दस्ता सक्रिय रहेको छ । युवादस्तामा पूर्व लडाकु र सुरक्षाफौजबाट जागिर छाडेकाहरु सक्रिय छ । केही शहर बजारमा गुण्डागर्दी गर्नेहरुले पनि पार्टीको सहारामा आफ्नो धन्दा चलाइरहेका छन् । केही अत्याधुनिकसहितका हतियारसमेत विप्लवसँग रहेको अनुमान गरिएको छ ।
    आर्थिक स्रोतका लागि जनप्रतिनिधि, व्यवसायी, कर्मचारी, शिक्षक लगायतसँग चन्दा उठाएका विप्लव नेकपाले पछिल्लो समय सुरक्षाकर्मीसँग पनि चन्दा उठाउन थालेको छ । नेपाल टेलिकमको फोन सेवा चलाउन छाडेका विप्लव नेकपाका नेताले स्याटेलाइट फोन चलाइरहेका छन् । केही नेता नेपालका ग्रामीण क्षेत्रमा भए पनि केही भारततर्फ लागेका छन् । बलियो नभए पनि विप्लव नेतृत्वको पार्टीले ग्रामीण क्षेत्रमा भने बिस्तारै प्रभाव बढाउँदै लगेको छ । नेपालको आन्तरिक सुरक्षाका लागि विप्लव समूह मुख्य चुनौती बनेको छ ।

    कमाण्ड गर्ने विप्लवको पृष्ठभूमि
    सरकारबाट प्रतिबन्धित नेत्रविक्रम चन्द ‘विप्लव’ नेतृत्वको नेपाल कम्युनिष्ट पार्टीका मुख्य कमाण्डर विप्लव हुन् । विप्लव रोल्पाको केवरीमा विस २०२४ साल फागुन ११ मा जन्मिएका हुन् । चित्रबहादुर चन्द र खुसीमाया घर्तीका कान्छो छोराका रुपमा जन्मिएका विप्लवको बाध्यकाल रोल्पामै बितेको थियो । विप्लवका तीन दिदी र दुई दाजु रहेका छन् । विप्लवले लिवाङको बालकल्याण माविबाट एसएलसी पास गरे । विस २०४५ सालमा उनको परिवार कपिलवस्तुमा बसाइँ सरेको थियो । अखिल छैटौंबाट २०३९ सालमा राजनीति शुरु गरेका विप्लव एसएलसीपछि नेपाल ल क्याम्पसबाट कानुनमा भर्ना भए । एकता केन्द्र मसालको सदस्य बनेका विप्लवले २०४८ सालमा स्नातक तहको तेस्रो वर्षमा अध्ययन गर्न पाएका थिएनन् । विप्लवले सुभद्रा मल्लसँग विवाह गरे । उनका दुई छोरा र एक छोरी छन् ।
    राजनीतिक गतिविधिमा सक्रिय रहेको आरोपमा पटक–पटक जेल परेका विप्लव अहिलेसम्म कुनै पनि लाभको पदमा पुगेका छैनन् । पार्टीमा सक्रिय रहेपछि कपिलवस्तुमा रहेको आफ्नो जग्गा–जमिन पार्टीको नाममा बुझाएका थिए । २०५२ सालमा तत्कालीन विद्रोही नेकपा माओवादीले सशस्त्र संघर्षको थालनी गर्दा उनी अखिल क्रान्तिकारीको उपाध्यक्ष थिए । फागुन १ मा जनयुद्ध शुरु भएपछि उनी ललितपुरको पार्टी सेक्रेटरी बने । २०५४ मा उनको जिम्मेवारी कर्णाली उपक्षेत्रीय ब्यूरोको इन्चार्जका रुपमा रह्यो । २०५५ सालमा उनी नेकपा माओवादीको केन्द्रीय सदस्य बने । २०५९ सालमा उनी पोलिटब्यूरो र २०६१ सालमा उनी आधार इलाका ब्यूरोको इन्चार्जसमेत बने ।
    शान्ति प्रक्रियामा आएपछि उनी प्रचण्डको अति निकटबाट टाढिँदै गएका थिए । प्रचण्ड पार्टीको अध्यक्ष हुँदा उनी केन्द्रीय सचिवसमेत बने । बालाजु, खरिपाटी र पालुङटार बैठकमा प्रचण्डले भावी नेतृत्वका रुपमा उनका बारेमा अभिव्यक्ति दिएका थिए । दुईवटै संविधानसभामा उम्मेद्वार बन्नका लागि आग्रह गर्दा पनि नबनेका विप्लव २०६९ सालमा प्रचण्डसँगको पार्टीबाट अलग भए । त्यसपछि मोहन वैद्यसँग पनि उनले २०७१ सालमा सम्बन्ध तोडे । अहिले उनी एकीकृत जनक्रान्ति र वैज्ञानिक समाजवादी क्रान्तिका लागि भन्दै भूमिगत भएका छन् । अहिले विप्लव प्रतिबन्धित नेपाल कम्युनिष्ट पार्टीका महासचिव हुन् ।
    पूर्वराजा ज्ञानेन्द्रसँगको सम्बन्धका विषयमा उनलाई आलोचना गर्नेहरु पनि पार्टीभित्र छन् । दलहरुको विरोधका लागि पूर्व राजासँग सम्बन्ध गाँसके उनीमाथि आरोप छ । त्यति मात्र होइन भारतीय दूतावासलाई आफूहरुलाई सहयोग गर्न आग्रह गर्दै पत्राचार गरेको आरोप पनि उनीमाथि लागेको छ । व्यक्तिगत स्वार्थभन्दा पनि सामूहिक स्वार्थमा केन्द्रित हुने भएकाले कार्यकर्ताले उनलाई प्रिय नेताका रुपमा लिने गरेका छन् । पूर्व माओवादीका नेताले पनि उनी व्यक्तिगत स्वार्थभन्दा माथि उठ्ने नेता भएको बताएका छन् । तर, राजनीतिक हिसाबले अहिले पनि सशस्त्र संघर्षलाई माध्यम बनाउनु उनको मुख्य कमजोरी हो ।

  • कि उठ्नुपर्छ, कि मैले बिदा लिनुपर्छ, म स्वभाविक रुपमा प्रत्याशीः पन्त

    कि उठ्नुपर्छ, कि मैले बिदा लिनुपर्छ, म स्वभाविक रुपमा प्रत्याशीः पन्त

     

    गैर आवासीय नेपाली संघ अन्तराष्ट्रिय समन्वय परिषद्को साधारणसभा तथा अधिवेशन आउदो अक्टुबर १३ देखि १६ सम्म काठमाण्डौंमा हुदैंछ । सो अधिवेशनले एनआरएनए आइसिसीको नया नेतृत्व चयन गर्दैछ । यो अधिवेशनमा हालका उपाध्यक्ष कुमार पन्त अध्यक्षमा उठ्ने चर्चा छ । उनैं पन्त अमेरिका आएको समयमा उनीसग विश्व न्यूज तथा विश्व सन्देशका लागि सुरज भण्डारीले गरेको कुराकानीको सारसंक्षेप प्रस्तुत गरिएको छ । – सम्पादक

    एनआरएनए आइसिसीले अहिले महत्व दिएर बढाएको मुद्दा चाहि के हो ? 

    अहिले एनआरएनए आइसिसीको अलि बढी ध्यान दोहोरो नागरिकताको कार्यन्वयन गराउने तर्फ रहेको छ । यसका लागि ऐन कानुन बन्न बा“की छ । हामी अहिले पनि खासगरी दोहोरो नागरिकताको सन्दर्भमा एनआरएनका कती पुस्ता सम्मका लाई यो व्यवस्था भित्र मान्ने, गैर आवासीय नेपालीले राहदानी कस्तो बोक्ने , यदि गैर आवासीय नेपालीले अन्य देशका नागरिकसग विवाह गरेको छ भने उनीहरु पछिका कती पुस्तासम्मलाई गैर आवासीय नेपाली मान्ने यि यस्ता केही विषयहरुमाथि अझैं सरकारका अधिकारीहरुसग छलफल चलिरहेको छ । अझ कति समय भन्दा बढी देश वाहिर रहेकालाई एनआरएन भन्ने सन्दर्भमा पनि हाम्रो भनाई र नेपाल सरकारको भनाई फरक छ तर पनि अहिले २ वर्ष भन्दा बढी भन्ने सन्दर्भमा एक प्रकारको सहमती जस्तो गरेर अगाडि बढिएको छ । दोहोरो नागरिकताको सवालमा अहिले अलि बढी ध्यान दिएको अवस्था हो । संविधानले नैं राजनितिक अधिकार बाहेकको नागरिकता पाउने व्यवस्था गरिसकेकाले नागरिकता पाउने भने पक्का छ । तर कस्तो व्यवस्था सहीतको रहने भन्नेवारे अहिले छलफल भैरहेको छ, ऐन कानुन बन्ने प्रक्रियामा रहेको छ ।

    नागरिकताको मुद्दा पछि अरु पनि मुद्दा छन् कि ?

    हो अहिले अलि बढी ध्यान नागरिकता मा नैं दिएका छौं । तर हामी सग धेरैं एजेण्डाहरु छन् । जस्तो अर्को महत्वपूर्ण एजेण्डाको रुपमा दोहोरो कर रहेको छ । दोहोरो कर कारण हाम्रो नेपाललाई घाटा भैरहेको छ । यो हटाउदा राज्यको हितमा नैं हुन्छ । अहिले गैर आवासीय नेपालीहरु पनि विदेशमा स्थापित भैराख्नुभएको छ । आर्थिक हैसियत पनि बढ्दै गएको छ । दोहोरो कर प्रणालीका कारण व्यापार व्यवसाय बढाउन कठिनाइ भैरहेको छ । यसले गर्दा नेपाललाई घाटा भैरहेको छ । यो हटाउन नेपाल सरकारसग आग्रह गरिरहेका छौं, सगसगैं नेपाल सरकारलाई धेरैं देशहरुमा दोहोरा कर प्रणाली हटाउनका लागि पहल गर्न समेत अनुरोध समेत गरेका छौंैं । हामी जो जहा रहेका गैर आवासीय नेपाली भएपनि हाम्रो पहिलो ध्यान भनेको नेपालनैं समृद्द होस् भन्ने छ नेपाल विकास भएको हेर्न चाहन्छौं । नेपाललाई धनी बनाउनुपर्दछ भन्ने नैं गैर आवासीय नेपाली संघ खोल्दा देखिकैं हाम्रो सोंच हो । यसका लागि नेपालमा विश्वभरी छरिएको हामी गैर आवासीय नेपालीको पुजीस“गैं ज्ञान,सिप र प्रविधि नेपालमा लैजान हामी लागिरहेका छौं । सामुहिक लगानी समेत नेपालमा भित्राउन गैर आवासीय नेपाली संघले पहल अघि बढाएको छ । कतिपय क्षेत्रमा त सामुहिक लगानी समेत भएको छ भने व्यक्तिगत तवरले त धेरैं नैं लगानी गरिएको अवस्था हो । पुजी त छदैं छ यस वाहेक पनि हामी अहिले पुजी भन्दा पनि सिप र दक्ष्ँता महत्व पूर्ण हुन्छ भनेर त्यसतर्फ लागेका छौं । यसलाई नेपालसग जोड्न सक्दा नेपालको विकास र समृद्दिका लागि त्यो अहं हुन्छ । यसका लागि २ वर्षमा विश्व विज्ञ सम्मेलन गरी त्यसको सुरुवात गरेका छौं । पछिल्लो विश्व विज्ञ सम्मेलन गरी त्यसको निजोडलाई समेटेर श्वेतपत्र जारी गरी सरकारलाई बुझाएका छौं । यसका साथैं नेपालको समृद्दिका लागि लगानी समेत बढाउन जरुरी छ । त्यसतर्फ पनि एनआरएनए आइसिसीले पहल सुरु गरेको छ । हामीले कमसेकम १० अर्व लगानी गर्छौ भनेर प्रतिवद्धता समेत गरेका छौं । हामी विदेशमा झण्डैं ८० लाखको संख्यामा छौं । यसका साथैं हाम्रो जेनेरेशन पनि विस्तारैं विदेशमा बढिरहेको छ । उनीहरुलाई पनि नेपालसग माया बढाउनु आवश्यक छ यसर्थ पनि नागरिकतालाई खुकुलो बनाउन माग गरेका छौं त्यसका लागि लविङ भैरहेको छ । पोलिसी इन्ष्टिच्युटमार्फत पनि काम गर्न खोजिरहेका छौं । केही महत्वपूर्ण मागहरु सम्वोधन भए पश्चात पनि हामी सग धेरैं एजेण्डाहरु छन् जो समय क्रमसगैं आउदैं जानेछन् ।

    तपाईले लगानीको कुरा गर्नुभयो, लगानी त निकैं कम नेपालमा गएको छ होइन, आखिर किन ?

    यस्तो हुनुमा केही कारणहरु छन् । जस्तो त्यसको एउटा महत्वपूर्ण कारण दोहोरो कर प्रणाली हो यो समस्या हो । यसलाई समाधान गर्ने दिशामा हामी लाग्नैपर्दछ । अर्को भनेको विगतमा नेपालको निति यस्तो थियो कि नेपालवाट आम्दानी होस् वा पुजी अन्य देशमा लैजान गाह्रो थियो । लगानी वाहिर लैजान नसिकने अवस्था थियो । हामीले यसबारे पटक पटक छलफल गरे पश्चात अहिले अलि खुकुलो भएको अवस्था छ । विगतमा एक प्रकारले भन्दा वन वे जस्तो थियो । हामी विदेशमा पनि व्यापार व्यवसाय गरिरहेका छौं । हाम्रो पुस्ता यहा हुर्किरहेको छ । यो अवस्थामा नेपालमा गरिने लगानीको प्रतिफलवाट विदेशमा पनि केही गर्न सकिन्छ भन्ने हुदा त्यसले नेपालमा लगानी बढाउन मद्दत गर्छ अव भने त्यो अवस्था बन्दैं गएको छ । अर्को भनेको विगतमा नेपालमा समेत के क्ष्ँेत्रमा लगानी गर्ने कस्तो क्षेत्रमा गर्ने भन्ने अभाव थियो । हामी विभिन्न देशमा छौं, नेपालको आवश्यकता, वजार आदिका सम्वन्धमा थाहा नहुदा समेत विगतमा लगानी गर्न गैर आवासीय नेपालीहरु डराइराख्नुभएको थियो । कोडिनेशनको अभाव थियो अहिले भने त्यो तर्फ पनि एनआरएनए आइसिसीले पहल गरेको छ । , म्युचअल फन्डको अवधारणा आएको छ । लगानी हुदैं नभएको होइन विगतदेखिनैं व्यक्तिगत रुपमा समेत थुप्रैं एनआरएनहरुले लगानी गर्नुभएको छ । कतिपय थाहा नपाएर फस्नुपनि भएको छ, अहिले विस्तारैं गु्रप बनाएर लगानी हुन थालेको छ । नेपालको प्राइभेट सेक्टरसग मिलेर लगानी गर्न थालिएको छ । नेपालमा सामुहिक लगानी गर्न कति गैर आवासीय नेपालीको चाहना छ भनेर बुझन् हामीले सन् २०१२ मा एउटा पाइलट प्रोजेक्टको रुपमा लमजुङ दोर्दी खोलामा हाइड्रोपावर प्रोजेक्ट सुरु गर्यौं जसमा १ हजार गैर आवासीय नेपालीले लगानी हाल्नुभयो, र अहिले त्यो काम सकिने अवस्थामा छ । यसले सामुहिक लगानी गर्न एनआरएनहरु उत्साहित हुनुहुन्छ भन्ने देखाएको छ, अहिले हामी विभिन्न देशमा जादा गैर आवासीय नेपालीले लगानी बारे चासो राखिराख्नुभएको छ यसका लागि हामीले एउटा म्युचिअल फन्ड बनाएर जादैंछौं । जसमा संघ, नेपालको निजी क्षेत्र र सरकारको तर्फवाट ५/५ प्रतिशत र बाकी ८५ प्रतिशत आइपिओमार्फत गैर आवासीय नेपालीहरुको शेयर रहने छ । अव विस्तारैं लगानी समेत बढ्नेछ । अर्को लगानी त्यति धेर नहुनुको पछाडि अर्को कारण लगानीको प्रतिफलको निश्चितता पनि थिएन । राजनितिक अस्थिरता रहेको थियो । अहिले देश पनि राजनितिक स्थिरतातर्फ उन्मुख छ । ३ वटैं चुनाव सम्पन्न भएर देशको राजनिति स्थायीत्व तर्फ गएको छ, लगानीको वातावरण पनि बनिरहेको छ अव पक्कै लगानी बढ्नेछ ।

    एनआरएन कुरा गर्दा कतिपय व्यक्तिले एनआरएनए संस्थालाई गलत प्रयोग गरिरहेको विषयहरु पनि समय समयमा उठिरहन्छ, यसलाई कसरी हेर्नुभएको छ ?

    हामी प्रवासमा ८० लाख बढीको संख्यामा छौं । हामीसगैं एनआरएनएको अभियानमा जोडिएका छौं । संस्थामा लाग्न चाहन्छौं । संस्थामा लाग्ने वित्तिकैं वा लागेपछि लाग्ने व्यक्ति कस्तो प्रवृत्तिको छ, उसका गतिविधि कस्तो छ भनेर थाहा पाइहाल्न सकिदैंन । नलाग्दैं उसको नियत वारे पनि थाहा हुदैंन सजिलैं चेक गर्ने कुनैं मेकानिज्म पनि हामी सग छैन । तर विभिन्न समयमा एनआरएनएमा लागेकाहरुका बारेमा समेत विभिन्न विषयहरु आइरहेका हुन्छन् । मानवतस्करी,ठगी जस्ता गतिविधिमा समेत नाम जोडिएको हुन्छ । हामी त्यो थाहा पाएपछि उनीहरुलाई नेतृत्वमा आउन नदिने तर्फ जोड दिइरहेका हुन्छौं । नेतृत्वमा उनीहरुलाई नल्याउने तर्फ हामी प्रतिवद्ध छौं । केही व्यक्तिका कारण एनआरएनएलाई लिएर कुनैं गलत परिभाषा नहोस् भन्ने तर्फ हामी सचेत छौं । त्यसैले हामीसग अनुशासन कमिटि पनि बनाएका छौं । त्यस कमिटिले यस्ता गतिविधिलाई निगरानी गरिराखेको हुन्छ ।

    ध्यान अलि बढी अहिलेकैं पुस्तामा लगाउदा अबको पुस्ताले कसरी एनआरएनएलाई बुझ्न सक्ला ? केही योजना छन् कि ?

    पक्कैपनि हामी पछिको पुस्तालाई एनआरएनए अभियानसग जोड्न सक्नुपर्दछ । नेपालसग जोड्न जरुरी छ , यसतर्फ हामी लागिरहेको छौं । दोस्रो पुस्तालाई जोड्नका लागि नैं हामीले धेरैं कार्यक्रम युवा विद्यार्थी लक्ष्ँित गराएका छौं । भिजन २०२० मा समेत त्यसलाई फोकस गरेका छौं । खेलकुदको माध्यमवाट होस् अन्य कार्यक्रमवाट युवा विद्यार्थीलाई एनआरएनए अभियानमा जोड्ने कोशिष भैरहेको छ । नागरिकताको सवाल पनि यसमा जोडिएको छ, नागरिकतालाई केही सहज वनाउन सक्दा उनीहरुलाई समेत हामी नेपालको नागरिक हौं भन्ने भएपनि उनीहरुमा दायित्ववोध समेत बढ्छ । युवा उद्यमीलाई विभिन्न रुपमा हामीले सहयोग गरिरहेका छौं । यतिमात्र होइन एनआरएनएमा खासगरी विद्यार्थीलाई कसरी समेट्ने भन्ने तर्फ विधानवाटनैं सम्वोधन गर्न हामी लागेका छौं खासगरी नेपाल सरकारको एनआरएनए सम्बन्धी परिभाषाले गर्दा केही कठिनाइ भएको छ । तर विस्तारैं त्यो पनि समाधान हुनेछ । युवा विद्यार्थी नेपाल र नेपाली समुदायसग जोड्ने कार्यक्रम विभिन्न एनआरएनए एनसिसी मार्फत समेत भैरहेको छ । एनआरएनए आइसिसीको कार्यसमितिमा समेत एकजना युवा उपाध्यक्ष्ँको व्यवस्था रहेको छ यो सबैं युवा विद्यार्थीलाई जोड्नकैं लागि हो । अझैं धेरैं गर्न बाकी छ विस्तारैं कार्यक्रममार्फत त्यो अवस्था बन्दै जानेछ ।

    तपाई नेतृत्वमा उठ्ने चर्चा सुनिन्छ, के तपाई अध्यक्षमा उठ्दैं हुनुहुन्छ ?

    संघ स्थापना भएको सन् २००३ मा हो । म सन् २००४ देखि सक्रिय रुपले यस अभियानमा लागेको छु । सक्रिय मात्र होइन एकदमैं सक्रिय भएर एनआरएनए आइसिसीको मुभमेण्टमा म लागेको छु । यो संघको विभिन्न पदमा रहेर २ पटक उपाध्यक्ष भैसके । अव विधानले पनि यसमा दोहोरिन कुरा रहेन कि मैले विदा लिनुपर्दछ कि अध्यक्ष्ँको रुपमा कन्टिन्यू हुनुपर्दछ । म सग अर्को अप्सन छैन । म सक्रिय रुपमा संघको पदमा रहेर लाग्ने हो भने म अध्यक्षमा उठ्नैपर्दछ । त्यसैले पनि म अध्यक्ष्ँको प्रत्याशी बन्ने कुरा स्वभाविक हो र म अध्यक्ष्ँको प्रत्याशी हुन्छु । र म अध्यक्ष्ँको प्रत्याशी बन्ने कुरालाई संसारभरका साथीहरुले कसरी लिनुहुन्छ भनेर बुझ्न समेत म विभिन्न देशमा गएर साथीहरु सग भेट्ने फिडब्याक लिने सुझाव लिने काम गरिरहेको छ । जहा जहा गैरहेको छु मेरो उम्मेद्वारी गर्ने कुरालाई साथीहरुलाई सकारात्मक रुपमा लिनुभएको छ अगाडि बढ्न भनिरहनुभएको छ । त्यसैले म अध्यक्ष्ँको प्रत्याशी बन्छु ।

    तपाई र हालका अध्यक्ष भवन भट्ट बीच केही सहमती विगतमा भएको थियो भन्ने सुनिन्छ के हो त्यो ?

    हुनत हामी २ जना विचको कुराकानी,सहमती वा भनौं एग्रिमेन्टले सबैं एनआरएनहरुलाई त खास ठूलो अर्थ राख्दैन । तर पनि हामी विचमा विगतमा उहा(भवन भट्ट) अध्यक्षमा उठ्दा मैले सघाउने र अव म अहिले उठ्दा उहाले सघाउने सहमती भएको हो । हामीहरु त्यही रुपमा अगाडि बढेका छौं । त्यसमा नैं अहिले पनि अडिग छौं ।

    संस्थालाई राजनिति वाट टाढा राख्ने सबैंले कुरा गर्नुहुन्छ, तर राजनिति त झन् झन् घुस्दैं गएको छ नि एनआरएनएमा यस बारे के भन्नुहुन्छ ?

    संघलाई विशुद्ध सामाजिक संस्था बनाउनुपर्दछ । सवै विचार, सबै क्ष्ँेत्र, सवै जातजाी, भाषा भाषी अट्ने गैर आवासीय नेपालीको साझा ठाउ बनाउने भनेर नैं यसको स्थापना भएको हो । यसमा सबैं अट्ने अवस्था बन्नुपर्दछ । यो विशुद्ध सामाजिक भावले स्थापित गैर आवासीय नेपालीको संस्था हो । संस्था ठूलो भएस“गैं यता कता राजनितिक नेता तथा कार्यकर्ताहरु यसमा खेल्न खोज्नुभएको छ, राजनितिक करण गर्ने काम भैरहेको छ यसलाई हामीले एक प्रकारको चुनौतीको रुपमा लिएका छौं । यसलाई कसरी साझा संस्था बनाउनुपर्दछ भन्नेमा हामी सबैं एक छौं । फेरि हामी विदेशमा पनि आएर त्यही नेपाली पार्टीका झण्डा बोक्ने र आफैं आफैंमा विभाजित हुने काम गर्यौं भने त्यसले नेपाली समुदायलाई धोका दिनेछ । फेरि यहा आएर पनि विभाजित भई पार्टीगत झण्डा बोकेर हिड्न खोजे नेपाली समाजप्रति अन्याय गरेको हुन्छ । त्यस्ता गतिविधिले संघलाई समेत न्याय गरेको हुदैंन । यस तर्फ हामी सजग बन्नैपर्दछ । त्यसैले हामीले एनआरएनएको नेतृत्वदायी भूमिकामा आउन चाहनेले कुनैं अमुक पार्टीका राजनितिक संघ संगठनमा सक्रियता पूर्वक काम गर्न नपाउने व्यवस्था गरेका छौं । प्रवासमा अनि एनआरएनए संस्थामा नेपालको राजनितिको अर्थ छैन भनेका छौं । हामी यसलाई संसारभर त्यसरी नैं लगेका छौं । यो संस्थामा वसेर राजनिति नगरौं सबैं अट्ने एउटा साझा स्थल बनाउनुपर्दछ भनेर म लागेको छ । संस्था ठूलो भएपछि अलि अलि खिचातानी गरेको देखिन्छ तर पनि काम गर्ने सन्दर्भमा हामी फेरि एकजुट छौं ।

    एनआरएनए आइसिसीले एनआरएनए अमेरिकालाई कसरी हेरिरहेको छ ? आइसिसीमा किन अमेरिकाको प्रतिनिधित्व कमजोर भएको हो ? यसमा युरोप अलि हावी भयो भन्छन् नि ?

    अमेरिका प्रभुत्व गैर आवासीय नेपाली बस्ने राष्ट्र हो भनेर हामी बुझ्छौं । यहा देशका लागि समेत केही गर्न सक्ने नेपाली समुदाय छ भनेर संसारमा रहेका नेपालीले त्यसरी लिन्छन् । गैर आवासीय नेपाली संघले यहाको गैर आवासीय नेपाली र गैर आवासीय नेपाली संघ अमेरिकावाट ठूलो आशा राखेको छ, यहाको गतिविधिले अर्थ राख्छ, अमेरिकाको एनआरएन वलियो हुदा त्यसले आइसिसीलाई पनि बल पुगेको हुन्छ । संख्याका हिसावले समेत पहिला अमेरिका पहिलो थियो अहिले अष्ट्रेलिया छ तर पनि अमेरिकाको एनआरएनए मुमभेण्टमा ठूलो महत्व रहदैं आएको छ । पक्कैपनि यहाको गतिविधि हामीले नजिकवाट हेरिरहेका छौं, हामीले यहाको क्रियाकलापमा चासो र सरोकार राखिरहेका हुन्छौं अहिले त यहा इलेक्सन भैसकेको छ । नया समिति समेत आएको छ । चुनावको समयमा केही कुराहरु निस्किएका थिए । संस्था ठूलो भएपछि विचारको मन्थन हुन,ु छलफल हुनुलाई स्वभाविक रुपमा लिनुपर्दछ । खासगरी हामी चुनाव आउदा अलि बढी नैं हौसिन्छौं, कहिले काही यसमा विकृती पनि देखिन्छ । सबैं हामी सिक्दैं जाने हो, हरेक घटनावाट पाठ सिकेर अघि बढ्ने हो । यहाको घटनावाट पक्कैपनि यहाको एनसिसीले पनि केही प्ँँठ सिकेकोे छ । आइसिसीले पनि यसलाइ हेरेको छ । अव आगामी दिनमा यसवाट सिकेर अघि बढ्ने हो ।

    एनआरएनए अमेरिकालाई लिएर सबैं आइसिसीका अधिकारीहरुको भनाई सकारात्मक रहन्छ, तर अँइसिसीमा चाहि उपस्थिति किन कमजोर भैरहेको छ भन्ने तपाईलाई लाग्छ ?

    पक्कैपनि अमेरिकाको तर्फवाट अँइसिसीको कार्यकारी समितिमा हुनुपर्ने उपस्थिति नपुगेको साचो हो । यसबारेमा अँइसिसीमा रहेका हामीहरुका बीचमा अनौपचारिक कुराकानी हुदा पनि यो विषयमा कहिले काही चर्चा हुन्छ । हामी सबैं यहाको उपस्थिती राम्रो होस् भन्ने चाहन्छौं । तर समस्या यहाका साथीहरुमा नैं भएको म देख्दछु । निर्वाचनको समयमा यहाका साथीहरु विभाजित हुनुहुन्छ । एउटैं पदमा यहीका साथीहरु एकआपसमा लड्नुहुन्छ । हामी त यहावाट धेरैं साथीहरु कार्यकारी समितिमा आउनुहोस् भन्ने चाहन्छौं । इस्युमा आवाज उठाउनुहोस् र एक मत भएर चुनावमा जानुहोस् भनेर आग्रह गर्न चाहन्छु । यहाका साथीहरुवाटैं भोलीको आइसिसीकैं नेतृत्व निर्माण गर्ने गरी अघि बढ्नुहोस् मेरो त्यसमा सहयोग रहन्छ भन्न चाहन्छु । म तपाईहरुल्ाँई सघाउन प्रतिवद्ध छु ।

    भनेपछि तपाईको टिममा यहावाट राम्रैं उपस्थिति हुनेछ होइन ?

    एनआरएनएमा ग्रुपनैं बनाएर लड्न पाउने व्यवस्था छैन । तर पनि मेरो यहाका साथीहरु जुन पदमा उठ्न चाहनुहुन्छ । मेरो सहयोग रहन्छ । म सबैंलाई समेटेर जाने पक्ष्ँमा छु त्यसका लागि अमेरिकाका साथीहरुलाई पनि समेटेर लैजानेछु ।

  • जापानमा विवाह गरेर अमेरिका ल्याउन सकिन्छ ?

    जापानमा विवाह गरेर अमेरिका ल्याउन सकिन्छ ?

    रमेश श्रेष्ठ
    कानुन व्यवसायी,न्युयोर्क

    म ३ वर्षअघि डिभी लटरीमार्फत अमेरिका आएको हुँ । मैले अब विवाह गर्ने सुर गरेको छु । मेरो प्रेमिका जापानमा अध्ययन गर्दै छिन् । हाम्रो अन्तरजातीय विवाह हुने भएकाले घरमा वा नेपालमा विवाह गर्न गाह्रो छ । त्यसकारण हामीले जापानमै विवाह गर्न के–कस्तो कागजातहरु तयार गर्नुपर्ला ? विवाह गरिसकेपछि के–कस्ता प्रक्रियाबाट उसलाई अमेरिका ल्याउन सकिन्छ होला ?
    – केसी, न्यूयोर्क

    कुनै पनि अविवाहित उमेर पुगेका युवक र युवतीले आफ्नो राजीखुसीबाट विवाह गर्न चाहेको खण्डमा संसारको कुनै पनि मुलुकमा विवाह दर्ता गर्न सकिने सर्वमान्य नियम रहेको छ । यदि तपाईं र तपाईंको प्रेमिकाको विवाह दर्ता जापानमा गर्ने निर्णय भएको भए जापानको विवाह दर्ता गर्ने कोर्ट वा म्याजेस्टे«टको अफिसमा गएर त्यहाँको शर्तहरु वा नियमहरु केके छ, सो तपाईंको प्रेमिकाले बुझ्नुभएको खण्डमा अवश्य पनि विस्तृत जानकारी पाउन सकिनेछ । जे–जस्तो नियम कानून भए तापनि तपाईं व्यक्तिगतरुपमा विवाहका लागि उक्त निकाय जानुपर्ने हुन सक्छ ।अमेरिकामा विवाह दर्ता गर्ने नियमको कुरा गर्ने हो भने मुख्यगरी अविवाहित भएको, उमेर पुगेको र राजीखुसी विवाह गर्न गएको कुराहरु प्रमाणित गर्नुपर्ने हुन्छ । विवाहको प्रक्रिया आवश्यक निवेदन पेश गर्न र साक्षीहरुको रोहवरमा विवाह गर्नुपर्ने हुन्छ । जबसम्म दर्ताको प्रक्रिया पूरा भई विवाह दर्ता प्रमाणपत्र प्राप्त हुँदैन, तबसम्म विवाह कानूनीरुपमा मान्यता प्राप्त भएको मान्न सकिँदैन । विवाह दर्ताको प्रक्रिया पूरा गरेपछि तपाईंले श्रीमतीका लागि आई–१३० फेमिली पेटिसन युएससीआईएसमा पेश गर्न सक्नुहुनेछ । यदि तपाईंको श्रीमती जापान वा नेपाल हुनुहुन्छ भने कन्सुलर प्रोसेसिङ गरी ग्रीनकार्ड प्राप्त गर्न सक्नुहुनेछ ।

  • न्यूयोर्कमा युएनए सम्मेलन सम्पन्न

    न्यूयोर्कमा युएनए सम्मेलन सम्पन्न

    कल्पना घिमिरे
    न्यूयोर्क

    युनाइटेड नेप्लिज एसोसिएसन (युएनए)को चौथो सम्मेलन न्यूयोर्कमा सम्पन्न भएको छ । बिभिन्न पेशा, ब्यवसाय र अध्ययनका शिलशिलामा अमेरिकामा रहने सम्पूर्ण नेपाली समुदाय बिच उच्च स्तरको समझदारी र एक्यवद्धता कायम गर्नुपर्नेमा सम्मेलनले बिशेष जोड दिएको छ ।
    गत शनिबार न्युयोर्कको लगौडिया प्लाजा होटलमा भएको सम्मेलनमा नेपालीहरुको उलेख्य उपस्थिति रहेको थियो । सम्मेलनमा एनआरएन अभियन्ता शेष घले, ब्यवसायी जमुना घले, उर्जा, जलश्रोत तथा सिचाई मन्त्रि मन्त्री बर्षमान पुन लगायतको सहभागिता थियो ।
    अमेरिकामा बसेका बिभिन्न जातजाती, पेशा, वर्गका व्यक्तिलाई समेटिएर गठन गरिएको यस संस्थाले अमेरिकामा बस्ने नेपालीलाई अमेरिकी समाज संग एकाकार गराउदै लैजाने मुल अभियान लिएको छ ।
    यो संस्थाले छोटो समयमा नै नेपाली अमेरिकी नेपाली समाजका बिभिन्न संस्थालाई समेट्दै गएको देखिन्छ । अमेरिकामा बसेर सफल उद्यमीको पहिचान बनाउन सफल सोनाम लामाले उक्त संस्थाको स्थापना गरेका हुन् । संस्थाले स्थापना यता प्रत्येक वर्ष सम्मेलन गर्दै आएको छ ।
    कार्यक्रममा प्रमुख अतिथीका रुपमा उर्जा, जलश्रोत तथा सिचाई मन्त्री बर्षमान पुन लाई नेपालबाट आमन्त्रण गरिएको थियो । सम्मेलनमा भाग लिनका लागि मन्त्री पुनसंगै पत्नि तथा पूर्व सभामुख ओनसरी घर्तीमगर पनि अमेरिका आइपुगेकी हुन् ।
    कार्यक्रमको पूर्वसन्यामा शुक्रबार राती रात्रीभोजको आयोजना गरिएको थियो । एनआरएका पूर्व अध्यक्ष शेष घले, उनकी पत्नि उद्यमी ब्यवसायी जमुना घले, अमेरिकाका लागि नेपाली राजदूत अर्जुन कुमार कार्की, एनआरएन आइसीसीका उपाध्यक्ष कुमार पन्त, युएनएका संस्थापक पासांग लामा, सम्मेलन संयोजक सोनाम लामा, बाल्टिमोर राज्यका सांसद ह्यारी भण्डारी, गायिका इन्दिरा जोशी, पूर्वमिस नेपाल युनिभर्स मनिता देवकोटा लगायतको उपस्थिति थियो ।
    बिभिन्न सांस्कृतिक झाँकीबाट सुभारम्भ गरिएको कार्यक्रमको पहिलो दिन बिभिन्न खेलकुद प्रतियोगिता सहित समसामयिक विषयमा अन्तरक्रिया कार्यक्रमहरु गरिएको थियो । जसमा शैलेश श्रेष्ठको संयोजकत्वमा गैर नाफामुलक संस्थाहरुको कानुनी तथा लेखा परिक्षण सम्बन्धी चुनौती, अवसर कानुनी दायरा सम्बन्धमा कानुन ब्यवसायी गिरिजा गौतम र कर बिज्ञ बिराज रिजालसंग अन्तरक्रिया गरिएको थियो । अर्को सत्रमा एनआरएनएका पूर्व अध्यक्ष शेष घले, युएनएका संस्थापक पासाङ लामा, एनएनआरए अभियन्ता सूर्य लम्सालको सहभागीतामा युवा सशक्तीकरण सम्बन्धी विषयमा अन्तरक्रिया गरिएको थियो ।
    यसै गरी दोश्रो दिनको सत्रमा महिला शसक्तिकरण राष्ट्रसंघमा युवा अभियानकी अभियन्ता जोली अमात्य र महिला उद्यमी नम्रता बरालसंग अन्तरक्रिया गरिएको थियो । अमेरिकामा बस्ने युवा विद्यार्थीलाई लक्षित गरिएको सम्मेलनमा सकारात्मक खेलकुद प्रतियोगिता, बक्तृतवकला प्रतियोगिता, स्पेलिङ कन्टेस्ट, ध्यान शिबिर, डिजे नाइट तथा सकारात्मक सोच सम्बन्धी बिभिन्न विषयका प्रस्तुती हरु रहेका थिए ।
    खेलकुद प्रतियोगितामा फुटबल तर्फ प्रथम हुने समुहलाई ३ हजार अमेरिकी डलर बराबरको पुरस्कार राखिएको थियो भने भलिबलमा प्रथम हुनेहरुलाई २ हजार अमेरिकी डलरको पुरस्कार बितरण भएको थियो ।
    एनआरएन अभियन्ता शेष घलेले सफलताका लागि हरेक पाइलाहरु चुनौतीपूर्ण हुने बताएका थिए । अमेरिकाका लागि नेपाली राजदूत कार्कीले अमेरिकामा बसेर नेपालको राजनीति नगर्न सुझाव दिएका थिए । यसैगरी गायिका इन्दिरा जोशी, लगायतको प्रस्तुती र सञ्चारकर्मी हरीशरण लामिछानेको नेपालको ऐतिहासिक घटनामा आधारित बृत चित्र ‘कथा नालापालीको’ पनि प्रदर्शन गरिएको थियो । सम्मेलन दुई दिन सम्म चलेको थियो ।

  • ११ जना को ज्यान लिंदै सकियो यो सिजनको सगरमाथा आरोहण

    ११ जना को ज्यान लिंदै सकियो यो सिजनको सगरमाथा आरोहण

    काठमाडौं । सगरमाथा आरोहणको सिजन सकिएको छ । यो वर्षको सिजनमा विभिन्न देशका ११ जना पर्वतारोहीले ज्यान गुमाएका छन् । सोमबार पनि सिखर चुमेर फर्किने क्रममा क्रिस्टोफर जोन कुलिस नामका एक जना अमेरिकी वकिलको निधन भए पछि मृत्यु हुनेको संख्या ११ पुगेको हो । नेपाल सरकारले यो सिजनमा झण्डै ६ सय जनाले सगरमाथाको आरोहण गरेको जनाएको छ । आधार शिविरमा रहेका सरकारी सम्पर्क अधिकृत ज्ञानेन्द्र श्रेष्ठले सिजनमा झण्डै ६ सय जनाले सगरमाथाको शिखर चुमेको बताए । सोमबार अन्तिम दिन २० आरोही शिखर पुगेको उनले जानकारी दिएका छन् ।
    आरोहणका लागि अनुमति लिएका आरोही र उनीहरुलाई सहयोग गर्ने शेर्पासमेत सगरमाथाको शिखरमा पुग्ने भएकाले यकिन संख्या पत्ता लाग्न नसकेको बताईएको छ । श्रेष्ठका अनुसार वैशाख ३१ गते बाटो बनाउने आठ जना शेर्पा सगरमाथाको शिखरमा पुगेपछि आरोहण शुरु भएको थियो । औपचारिक रुपमा ३ सय ८१ जनाले अनुमति लिएर सगरमाथाको आरोहणका लागि शिखरतर्फ गएका थिए । ४४ समूहमा अनुमति लिएका आरोही र उनीहरुका सहयोगीसमेतले शिखर आरोहण गरेका थिए ।
    हिउँ पग्लिने क्रम शुरु भएको छ । हिउँ पग्लिन थालेपछि शिविरमा आवतजावतमा समेत समस्या हुन्छ । सबै शिविरमा हिउँ पग्लिने भएकाले अब आरोहण गर्न समस्या हुन्छ । विगतमा वर्षहरुमा मे २९ सम्म मौसम अनुकूल हुन्थ्यो । तर, यस पटक मे २७ मै आरोहणका लागि समस्या भएको श्रेष्ठको भनाइ छ । जलवायु परिवर्तनका कारणले गर्दा पछिल्ला वर्षमा हिउँ चाँडै नै पग्लिन थालेको छ ।
    सगरमाथा आरोहणको यो सिजनमा नेपाली आरोही कामिरिता शेर्पाले सबैभन्दा धेरै पटक सगरमाथा आरोहणको रेकर्ड राखे भने विभिन्न उट्पट्याङ हर्कत गर्ने आरोहीले शिखरमा हस्तमैथुन समेत गरेको दाबी गरेका छन् । तर, सरकारले त्यस्ता रेकर्डलाई मान्यता नदिने भएको छ । त्यति मात्र होइन आरोहणमा लैजाने त्यस्ता प्रकारका एजेन्सी र आरोहीलाई समेत कारबाही गरिने संस्कृति, पर्यटन तथा नागरिक उडड्यन मन्त्रालयले जनाएको छ ।
    सगरमाथामा रकेर्ड बनाउने नाममा अमर्यादित क्रियाकलाप गर्नेविरुद्ध सरकारले कडा कारबाही गर्ने मन्त्रालयअन्तर्गतको पर्यटन विभागकी निर्देशक मीरा आचार्यले बताइन् । सरकारले सामाजिक सञ्जाल र विभिन्न समाचार एजेन्सीमा आएका विवरण संकलन गर्ने र दोषी आरोहीलाई कारबाही गर्ने प्रतिबद्धता जनाएको छ । आफूखुसी रेकर्ड राख्ने नाममा हरेक वर्ष दर्जनौं व्यक्ति सगरमाथाको आधार शिविर पुग्ने गरेका छन् ।
    आरोहणका विषयमा सरकारले छलफल गरेर एउटा निष्कर्ष सार्वजनिक गर्ने आचार्यको भनाइ छ । व्यक्तिले घोषणा गरेका आफूखुसी विश्व कीर्तिमानका विषयमा भने सरकारले कुनै चासो दिएको छैन् । गलत रेकर्ड राखेको दावी गर्ने व्यक्तिलाई प्रतिबन्ध लगाइने छ । सरकारले सगरमाथालाई व्यापारको थलो बनाउने प्रयास गरिएको भन्दै नियन्त्रणको प्रयास थालिसकेको जनाएको छ । पछिल्लो समय यस्ता रेकर्डलाई सरकारले मान्यता दिन छाडेको छ ।
    यो सिजनमा ट्राफिक जाम र हस्तमैथुनको चर्चा संसारभर भएको छ । कामिरीताको कीर्तिमानलाई नै छायाँमा पार्ने ट्राफिक जामको तस्वीरसमेत गैरकानुनी भएको मन्त्रालयले जनाएको छ । आरोही निर्मल पूर्जाले लिएको तस्वीरमा शिखरमा सयौं मान्छेको जाम भएको देख्न सकिन्छ । तर, संसारभर यो तस्वीरलाई जामका कारण मानिसको मृत्यु भएको भनेर व्याख्या गरिएको छ । पर्वतारोहणसम्बन्धी नियमावलीअनुसार कुनै पनि तस्वीर वा भिडियो सार्वजनिक गर्नुपूर्व सम्पर्क अधिकृतलाई जानकारी गराउनुपर्छ ।
    सोमबारदेखि नै आधार शिविरमा रहेका पाल निकाल्ने काम शुरु भएको छ । एक दुई दिनमै सबैजसो शिविरबाट फर्किनेछन् । यो सिजनमा अहिलेसम्मकै धेरै व्यक्तिले आरोहण गरेका छन् । आरोहणको इतिहासमा एक वर्षमा झण्डै ६ सय जनाले आरोहण गरेको यो पहिलो पटक हो । यो संख्या आरोहणका लागि अनुमति लिएका व्यक्ति, शेर्पा र सहयोगीसमेत जोडेर हो ।

  • जोडिदै नेपालि जनता अमेरिकासंग

    जोडिदै नेपालि जनता अमेरिकासंग

    काठमाडौं । नेपालमा रहेको अमेरिकी दूतावासले अमेरिकी राजदूतसँग गफगाफ कार्यक्रम शुरु गरेको छ । सरकार र राजनीतिक दलले अमेरिकी दूतावासको आलोचना गरे पनि दूतावासले सोमबारदेखि कार्यक्रम शुरु गरेको हो । सरकार र राजनीतिक दलले असहमति जनाए पनि अमेरिकी राजदूत ¥याण्डी बेरीले सोमबार शैक्षिक मुद्दामा केन्द्रित भएर कार्यक्रम गरेका छन् । प्रत्यक्ष रुपमा राजदूतसँग कुराकानी नभएर प्रश्न रेकर्ड गरेर त्यसको उत्तर सार्वजनिक गरिएको कार्यक्रममा देख्न सकिन्छ । सोमबारको अंकमा नेपाली विद्यार्थी प्राचीले अमेरिकामा पढ्न जान चाहना भएको विषयमा प्रश्न गरेकी छन् । उनको प्रश्नको राजदूतले जवाफ दिएका छन् ।
    अमेरिकी दूतावासले सामाजिक सञ्जालमार्फत सार्वजनिक गरेको भिडियोमा प्राचीले अमेरिका पढ्न जाने सोच बनाएका विद्यार्थीलाई के सल्लाह दिनुहुन्छ भनेर प्रश्न गरेकी छन् । अमेरिकी राजदूत बेरीले जवाफ दिँदै आफ्नो दूतावासका शिक्षासम्बन्धी सल्लाहकारलाई भेट्नका लागि आग्रह गरेका छन् । पहिलो अंकमा एउटा मात्र प्रश्नको उत्तर दिइएको छ । गफगाफको भिडियो सामाजिक सञ्जाल फेसबुक र ट्वीटरमा समेत अपलोड गरिएको छ । अमेरिकी दूतावासले यस प्रकारको कार्यक्रम गरेको यो पहिलो पटक हो ।
    अमेरिकी दूतावासले सार्वजनिक गफगाफमा लेखिएको छ– ‘अमेरिकामा ४ हजारभन्दा बढी कलेज र विश्वविद्यालयहरू छन् जहाँ अध्ययन गर्न जाने नेपाली विद्यार्थीहरूको संख्या हरेक वर्ष वृद्धि भैरहेको छ । यो अवस्थामा हामीलाई अचम्म लाग्दैन कि सबैभन्दा बढी सोधिने प्रश्न विद्यार्थी भिसा र अमेरिका अध्ययनको विषयमा हुन्छ । प्राचीले राजदूत बेरीलाई सोध्नुभएको सोही प्रश्नको उहाँले यसरी जवाफ दिनुभयो । के राजदूत बेरीले तपाईंलाई अमेरिका अध्ययनका लागि उत्प्रेरित गर्नुभयो ? यदि हो र तपाईंलाई हाम्रा अमेरिकी शिक्षासम्बन्धी सल्लाहकारहरूसँग भेट्नु छ भने ज्ञानेश्वरस्थित USEF-Nepal EducationUSA Advising Center मा जानुहोस्, या https://www.facebook.com/usef.nepal/ मा गई उहाँहरूले प्रदान गर्ने सेवाका विषयमा थप जानकारी प्राप्त गर्नुहोस् ।

    राजनीतिक कार्यक्रम भन्दै आलोचना
    अमेरिकी दूतावासले अमेरिकी राजदूतसँग गफगाफ कार्यक्रम शुरु गर्ने बताएपछि यसका बारेमा परराष्ट्र मन्त्रालयले असन्तुष्टि जनाइसकेको छ । त्यति मात्र होइन राजनीतिक दलले समेत अमेरिकी राजदूतको यो कदमको विरोध गरेका थिए । राजनीतिक विषयवस्तु आएको अवस्थामा के हुने भन्नेबारेमा अहिलेसम्म दूतावासले प्रष्ट पारेको छैन । त्यसैले प्रमुख सत्तारुढ नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी नेकपाका नेता माधवकुमार नेपाल, नेपाली काँग्रेस र अन्य दलले समेत विरोध जनाएका थिए ।
    सोमबारको पहिलो कार्यक्रमलाई हेर्दा राजदूतले सिधै अन्तरक्रिया गर्ने देखिँदैन । प्रश्न लिएर आउने र राजदूतले जवाफ दिएको देखिन्छ । अमेरिकी दूतावासले कार्यक्रम शुरु गर्ने घोषणा गरेपछि चौतर्फी यसको आलोचना भएको थियो । कूटनीतिक क्षेत्रका विज्ञले समेत अमेरिकी दूतावासको यस्तो कार्यक्रमप्रति प्रश्न उठाएका थिए । कूटनीतिक मर्यादाविपरीतको क्रियाकलाप भएको भन्दै संघीय सदनमा समेत यसको आलोचना भयो । तर, कार्यक्रम सार्वजनिक भएपछि भने कसैले पनि प्रश्न उठाएका छैनन् । सबै राजनीतिक दलले विरोध गरे पनि कार्यक्रम शुरु भएपछि कुनै पनि प्रतिक्रिया दिएका छैनन् । अमेरिकी दूतावासले पनि विवाद नहोस् भन्ने तरिकाले कार्यक्रम चलाएको देखिन्छ ।

  • बलिउड स्टार अजय देवगनका पिता वीरु देवगनको निधन

    बलिउड स्टार अजय देवगनका पिता वीरु देवगनको निधन

    बलिउड स्टार अजय देवगनका पिता वीरु देवगनको निधन भएको छ।
    बलिउडका चर्चित सिनेमाहरु रोटी कपडा और मकान, मिस्टर नटवरलाल, फुल और काँटे लगायत कयौं फिल्ममा एक्सन डाईरेक्सन गरेका वीरु देवगन बलिउड उद्योगका एक चर्चित हस्ती थिए। सोमबार ७७ वर्षको उमेरमा वीरुको निधन भएको हो।

    उनको निधनमा सम्पुर्ण भारती लगायत सिनेक्षेत्रमा सरोकार राख्ने सबैवे शोक मनाएका छन्। चर्चित कलाकारहरुले वीरुको निधनमा श्रद्धाञ्जली अर्पण गरेका छन् ।

    सोमबार साँझ वीरुको अन्तिम संस्कार गरिने जनाइएको छ।
    एजेन्सी

  • बिस्फोटनमा ज्यान गुमाउनेहरु सामान्य जनता हुदै होईनन -गृह मंत्री

    बिस्फोटनमा ज्यान गुमाउनेहरु सामान्य जनता हुदै होईनन -गृह मंत्री

    काठमाडौ

    गृहमन्त्री रामबहादुर थापाले राजधानीको बम विस्फोटमा मृत्यु भएकाहरु विप्लब समुहसंग सम्बन्धीतहरु भएको बताएका छन् । प्रतिनिधिसभाको सोमबारको बैठकमा मुलुकको शान्ति सुरक्षाको अवस्थाबारे जानकारी गराउने क्रममा प्रतिपक्षी दलका सांसदहरुले राखेको जिज्ञासाको सम्बोधन गर्दे मंत्री थापालेले विस्फोटमा मृत्यु भएकाहरु सामान्य नागरिक नभएको बताएका हुन् । उनले भने “ती सामान्य नागरिक होइनन् भन्ने नै भनाई हो । ती सामान्य जनता होइनन् । ती घटना घटाउनेहरु हुन् भन्न खोजिएको हो । दुई ठाउकै घटनामा, बम बनाउने क्रममा केही प्राविधिक त्रुटी भए पछि उनीहरुको ज्यान गएको अहिले सम्मका अनुसन्धानले पुष्टि भएको छ । गैह कानुनी र अपराधीक क्रियाकलाप संग सम्बन्धीत नै ती व्यक्तिहरु थिए । त्यस कारणले तीनहरुलाई हामीले सामान्यतयाः जनता भन्दैनौ । उनीहरु घटनासंग सम्बन्धीत् व्यक्ति नै हुन् ती सामान्य नागरिक होइनन् । त्यही रुपमा बुझ्न म अनुरोध गर्छु । ” विप्लव समुहसंग साँठगाँठ त छैन भन्ने प्रतिपक्षी सांसदहरुको प्रश्नलाई उनले “नाजायज प्रश्न” को संज्ञा दिए ।उनले सांसदको उक्त प्रश्नको थप जवाफ दिदै भने “सरकार र विप्लव समुहसंग साँठगाँठ त छैन भन्ने प्रश्नहरु नै नाजायज प्रश्न हो । प्रश्नलाई उल्टाएर हेर्दा कतै ती प्रश्नहरुको सम्बन्ध उतै छ छैन भन्ने लाग्छ ।” उनले शान्ति पुर्ण रुपमा समस्या समाधान गर्नु पर्छ भन्नेमा सरकार स्पष्ट रहेको भन्दै कानुन र संविधान मिच्ने, जनतालाई आतंकित पार्ने गतिविधि आपराधिक हुने भएकाले त्यस्ता आपराधिक घटनालाई सरकारले प्रतिबन्ध लगाएको स्पष्ट पार्ने कोसिस गरे । कानुन मिचेकाले नियन्त्रणमा लिने प्रयास संगै वार्ता संवाद मार्फत गतिविधिलाई नियन्त्रणमा ल्याई मुल प्रवाहमा ल्याउने प्रयास सरकारले गरिरहेको जानकारी दिए । उनले मुलुकमा शान्ति सुरक्षा कायम गर्नमा नै मुलभुत रुपमा सरकार सफल रहेको दाबी समेत गरे । सरकार गठन गर्नु अघि र त्यसपछिको अवस्थाको तुलना गर्दा सरकार शान्ति सुरक्षा कायम गर्न सक्षम रहेको निष्कर्ष सरकारले निकालेको समेत उनको भनाई थियो ।

    गृहमन्त्रीको जवाफमा नेपाली कांग्रेसका सांसद देवेन्द्रराज कँडेलले आपत्ती जनाउदै भने “घुमाएर नबोलौ, हिजोको घटनामा कुन पार्टीको कुन माननियको संलग्नता छ । त्यो प्रस्ट रुपमा आउनु पर्छ । हिजोको घटनामा मृत्यु हुने जनता होइनन् भन्ने अधिकार कसले दियो उहाँलाई ? के उनीहरु जनता होइनन् ? हिजो पनि द्धन्द्ध कालमा जति मरे ÷मारिए, के उनीहरु जनता थिएनन् ? नेपाली नागरिक थिएनन् ? त्यसकारण यो गैह् जिम्मेवार शब्द प्रयोग गर्न हुन्न । गर्न पाईन्न । त्यसकारण सांठगाँठ र नाजायक शब्द रेकर्डबाट हटाउन माग गर्दछु । ”

  • मन्त्रि गोकुल बास्कोटा भन्छन् – बिप्लबले हिंसा जारि राखे सरकारले नियन्त्रणमा लिने

    मन्त्रि गोकुल बास्कोटा भन्छन् – बिप्लबले हिंसा जारि राखे सरकारले नियन्त्रणमा लिने

    काठमाडौ
    संचार तथा सूचना प्रविधिमन्त्री गोकुल बास्कोटाले हिंसा त्याग्ने संकल्प गरे नेत्रविक्रम चन्द” विप्लब” नेतृत्वको नेकपासँग वार्ता गर्न सरकार तयार हुने बताएका छन् । सरकारका प्रवक्ता समेत रहेका मन्त्री बास्कोटाले हिंसा जारी राखे त्यसलाई नियन्त्रण गर्ने दायित्वबाट सरकार पछि नहटने पनि स्पस्ट पारेका छन् । उनले चन्द नेतृत्वको नेकपाको हिंसात्मक गतिविधिमाथि सरकारले प्रतिबन्ध लगाएकाले त्यसलाई फिर्ता लिनै नसक्ने अडान समेत दोहोर्याए। मुलुकको शान्ति सुरक्षा कायम गर्न र नागरिक सुरक्षाको प्रत्याभूति गराउने दायित्व भएकाले सरकारले त्यस्ता हिंसात्मक गतिविधिलाई कडाईका साथ नियन्त्रण गर्नुको विकल्प नरहेको मन्त्री बास्कोटाको भनाई छ ।
    सोमबार संघीय संसद भवन परिसरमा संचारकर्मीहरुले राखेका जिज्ञासाको जवाफ दिने क्रममा सरकारले शान्तिपूर्ण राजनीतिमा आउनेलाई सधैं सम्मान गर्ने पनि स्पष्ट पार्ने कोसिस गरे । शान्तिपूर्ण राजनीति गर्नेमाथि सम्मान गर्ने संवैधानिक व्यवस्था भएकाले सरकार सोही अनुसार अघि बढने पनि मन्त्री बास्कोटाले बताए । पत्रकारको जिज्ञासाको जवाफ दिदै मन्त्रि बास्कोटाले सरकारको कुनै पनि राजनीतिक शक्तिलाई नियन्त्रणमा लिने चाहना, उद्देश्य र लक्ष्य नभएको समेत बत्ताए ।

  • आरुबोटे हत्याकाण्ड : ‘बैरीले यतिसम्म किन ग¥यो होला ?’

    आरुबोटे हत्याकाण्ड : ‘बैरीले यतिसम्म किन ग¥यो होला ?’

    – रवीन्द्र काफ्ले

    फिदिम

    आरुबोटे बजारबाट करीब ३०० मिटर पर डाँडोमा सानो, चिटिक्क परेको कच्ची घर । घरको माथिल्लोपट्टि कच्ची सडक । तीनकोठे घरको अघिल्तिर सानो भान्साघर । मुनिपट्टि बाख्रा र कुखुराको खोर । घरको पल्लोपट्टि बाँसको टाटी र टिनले बनेका भुइँघर । घरअघि दाउराको लामो थाक ।

    भान्सा घरभन्दा मुनि पत–पत धुँवा आइरहेको, घर वरिपरि मानिसहरू बसेका । टाट्नोमा तीन वटा ठूलठूला खसी । भान्साघर छेवैमा थुपारिएका बाँसमाथि खसीतर्फ हेरेर बसेका थिए, बमप्रसाद साम्पाङ राई । साम्पाङले गत सोमबार आफ्ना साथी धनराज शेर्माको घरबाट खसी लैजाने तयारी गर्नुभएको थियो तर उहाँ कारणावश आइपुग्न सक्नुभएन । त्यही सोमबार राति धनराजको पूरै परिवारको हत्या भयो । धनराज, साम्पाङका अत्यन्तै मिल्ने र पुरानो साथी थिए ।

    धनराजको घरमा सामथ्र्यविहीन भएर बस्नुभएका साम्पाङ केही भन्न चाहे पनि भन्न सकिरहनुभएको थिएन । “जहिल्यै रबि आउँदा मलाई भेटेर मात्रै घर आउँथ्यो । कहिल्यै मलाई भेट्न छुटाएको याद छैन्”, साम्पाङले भन्नुभयो, “मेरो साथी जाँदा (हत्या हुँदा) मेरो मुटु चोइटिएको छ ।” चलचित्रमा देखेजस्तै गरी आफ्नो साथी गुमाउनुपर्दा मन स्थिर हुन नसकेको साम्पाङको भनाइ छ ।

    गत सोमबार राति सामूहिक हत्यामा मारिएका पाँचथरको मिक्लाजुङ गाउँपालिका–३ आरुबोटेका धनराज शेर्मा स्थानीयवासीको आँखामा नबिझाउने मान्छे थिए । “ज्वाइँ त आँखामा नबिझाउने मान्छे थिए, हाम्रो समुदायमा उनीजस्तो मेहनत गर्ने मान्छे अझैसम्म भेटेको छैन्”, स्थानीयवासी बजिन्द्रप्रसाद फियाकले सम्झनुभयो, “यस्ता मान्छेलाई कुन बैरीले यतिसम्म ग¥यो होला ?”

    गत वर्ष मात्रै वैदेशिक रोजगारीबाट फर्केका शेर्मा गाउँमा सबैका प्रिय थिए । सासू–ससुराको हेरचाहकै लागि ससुराली गाउँमै घर बनाएर बसेका उनी मेहनतका साथ केही नयाँ काम गरौँ भन्ने चाहन्थे । नियमित आयको स्रोत नहुँदा साम्पाङसँग मिलेर उनी खसी, बाख्रा, कुखुरा बिक्री गर्थे । “त्यहाँ राम्रो खसी छ, आउनुहोस् किनौँ भन्थे”, साम्पाङ सम्झन्नहुन्छ, “जे जति भेटिन्थे, उनले भनेभन्दा एक इञ्च पनि तल माथि नहुने ।”

    शेर्मा बाल्यकालदेखिका साथी थिए, छिमेकी पनि । शेर्मा विदेशमा रहँदासमेत आफूसँग नियमित सम्पर्क हुने गरेको साम्पाङ सम्झनुहुन्छ । “साह्रै छिटो घुलमिल हुने मान्छे, चाहिँदा सहयोग पनि गरिहाल्ने । यत्ति बिघ्न नराम्रोसँग मारिने गरि उनले कसैलाई केही गरे भनेर म त कल्पनासमेत गर्न सक्दिन”, साम्पाङले सुनाउनुभयो ।

    धनराज र उनकी श्रीमती जस्मिताले बर्खाभरका लागि आठ बोरा चामलको जोहो गरेको देखाउँदै स्थानीय अगुवा बजिन्द्रप्रसादले भन्नुभयो, “यस्तो बुद्धिमानी मान्छे, कहिल्यै खाली नबस्ने ।” स्थानीय अगुवाहरू तथा धनराजका आफन्तहरू धनराज र जस्मिताले बुनेका नयाँ मुढामा बसेका थिए । स्थानीय यामकुमारी फियाकले भन्नुभयो, “बेच्नलाई भनेर यत्ति राम्रा मुढा बनेका थिए । ढाका बुन्न सिकाउने जस्मिता आफैँ पनि ढाकाबाट घरव्यवहार चलाउने पैसा कमाउँथिन् ।” तर बीभत्स हत्यापछि यो मेहनती परिवार अब स्थानीयवासीको स्मृतिमा मात्रै सीमित भएको छ ।

    धनराज कुचो (अम्रिसो)को व्यापारसमेत गर्दथे । श्रीमती जस्मिताले ढाका बुन्न सिकाउने गरेको भुइँघरमा जम्मा गरेर बिक्री गर्दथे । “हामी सबैलाई छोडेर जान रहेछ, साह्रै दुःख गरेर सम्पत्ति कमाएको”, धनराजकै घरमा भेटिएका उनका गाउँले दाइ दीपेन्द्रकुमार शेर्माले भन्नुभयो, “सधैँ दुःख र मेहनत गर्ने मान्छेमाथि म त औँला ठड्याउने ठाउँ पनि देख्दिन ।” धनराजको मेहनत देखेर सबै गाउँले चकित थिए । जस्मिता पनि उत्तिकै जाँगरिली थिइन् ।

    सोमबार राति शेर्मा दम्पतिसँगै उनीहरूका दुई छोरी १२ वर्षीया युहाना शेर्मा र १० वर्षीया मुना शेर्मा तथा धनराजका भाइकी छोरी ८ वर्षीया इक्सा शेर्माको बीभत्स हत्या भएको थियो । धनराजका ससुरा ७४ वर्षीय बमबहादुर फियाक, सासू ७५ वर्षीया फुर्चिमाया फियाक, उनकी कान्छी साली २६ वर्षीया मनकुमारी फियाक (माखिम) र साइली, सालीकी छोरी १० वर्षीया आशिका खजुमको हत्या भएको थियो ।

    हत्यामा शेर्माका कान्छा साढुभाइ मानबहादुर माखिमको संलग्नता देखिएको प्रहरीको भनाइ छ । सामूहिक हत्यापछि मानबहादुरले समेत झुण्डिएर आत्महत्या गरेका थिए । प्रहरीले स्थलगत रूपमा हत्याको विस्तृत अनुसन्धान सम्पन्न गरेको छ । केन्द्रीय अनुसन्धान ब्यूरोको टोलीसमेत अनुसन्धानमा खटिएको थियो ।
    रासस

  • गाँऊ मै पुगेर नागरिकता बाँडियो

    गाँऊ मै पुगेर नागरिकता बाँडियो

    ओखलढुङ्गा

    खानी भञ्ज्याङमा सञ्चालित घुम्ती शिविरमा १५५ जनालाई नागरिकता वितरण गरिएको छ । जिल्ला प्रशासन कार्यालय र चिसङ्खुगढी गाउँपालिकाले संयुक्त रूपमा आयोजना गरेको एकीकृत घुम्ती शिविरमा उनीहरूलाई नागरिकता वितरण गरिएको हो ।

    नागरिकता बनाउनेमा वृद्धवृद्धा, फरक क्षमता भएका व्यक्ति,एकल महिलालगायत रहेको प्रजिअ गणेश आचार्यले बताउनुभयो । “सहजै सरकारी सुविधा उपलब्ध गराउन शिविर सञ्चालन गरेका हौँ,” उहाँले भन्नुभयो, “सरकारी सेवालाई सहज र सुलभ बनाउन गाउँमा हाम्रो उपस्थिति बढाएका हौँ ।” जिल्लाका अन्य स्थानीय तहसँग समन्वय गरी शिविर गाउँगाउँमा सञ्चालन गरिने उहाँको भनाइ छ ।

    शिविरमा प्रशासन, प्रहरी, मालपोत, कृषि, स्वास्थ्य, घरेलु, निर्वाचनलगायत कार्यालयले सेवा उपलब्ध गराएको थियो। सो अवसरमा १५६ जनाले स्वास्थ्य जाँचससमेत गराएका थिए । ज्येष्ठ नागरिक र अपाङ्गता भएका व्यक्ति शिविरबाट बढी लाभान्वित भएका छन् ।

    रासस

  • नागरा फल्स घुम्म गएका एकै परिवारका ३ जनाको दुर्घटनामा मृत्यु ६ घाईते

    नागरा फल्स घुम्म गएका एकै परिवारका ३ जनाको दुर्घटनामा मृत्यु ६ घाईते

    न्युयोर्क
    न्युयोर्क नजिकैको राज्य न्युजर्सीबाट नागरा फल्स घुम्न हिडेका एक परिवारको गाडि दुर्घटनामा पर्दा एकै परिवारको ३ जनाको मृत्यु भएको छ भने ६ जना घाईते भएका छन् । मेमोरियल डेको सप्ताहान्त पारेर क्यानडाको सिमानामा रहेको नागरा फल्समा छुट्टि मनाउन एस यु भी गाडिमा हिडेको ९ जनाको परिवार आईतबार बिहान साँढे छ बजे दुर्घटनामा परेको हो । मृत्यु हुनेमा एउटा ४ बर्षीय बच्चा समेत छन् भने अन्य ४ जना साना केटाकेटीहरु घाईते भएका छन् ।
    अनुसन्धानकर्ताहरुका अनुसार स्टप चिन्ह भएको इन्टरसेक्सनमा रोकिएर जानु पर्ने पिक अप गाडि नरोकिकन जाँदा ९ जना सवार एस यु भीलाई हिर्काउन पुगेको थियो । पिकअप गाडिको चालकले मादक पदार्थ प्रयोग गरेर गाडि चलाएको प्रारम्भिक अनुसन्धानले देखाएको छ । मादक पदार्थ प्रयोग गरि गाडि चलाएर दुर्घटना गराउने २० बर्षीय रिचर्ड साविस्कीलाई २ लाख अमेरिकी डलर बोण्ड रकम तोकिएको छ । दुर्घटना बफेलो बाट ३० माईल्स दक्षिण पूर्वको सेल्डोन नामक सानो सहरमा भएको थियो ।
    दुर्घटनामा ज्यान गुमाउने तथा घाईतेहरुको परिचय हाल सम्म खुलाईएको छैन ।

    एजेन्सी

  • विस्फोटक पदार्थसहित विप्लव समूहका सात जना पक्राउ

    काठमाडौँ

    प्रहरीले कोटेश्वरको नरेफाँटबाट विस्फोटक पदार्थसहित विप्लव समूहका सात कार्यकर्तालाई पक्राउ गरेको छ । प्रहरीले आज आईतबार साँझ गोप्य सूचनाका आधारमा उनीहरूलाई पक्राउ गरेको प्रहरी नायब निरीक्षक श्रीधर खड्काले जानकारी दिनुभयो ।

    पक्राउ पर्नेमा तेजबहादुर मोक्तान, तेजराज काफ्ले, बुद्धिबहादुर सुनार, बुद्धिलाल पुन, डम्बरबहादुर तामाङ, चित्तकमल ओली र राकेश श्रेष्ठ रहेका छन् । उनीहरूका साथबाट प्रेसरकुकर चार थान, मोटरसाइकल एक थान, नौ थान मोबाइल र पर्चा बरामद गरेको प्रहरीले जनाएको छ । (रासस)

  • ढुङ्गा बोकेर हिड्दा यस्तो भयो

    ढुङ्गा बोकेर हिड्दा यस्तो भयो

    काठमाडौँ

    राष्ट्रिय निकुञ्जका कुनै पनि वस्तु बिनाअनुमति कसैले लैजान पाउँदैन । यस्तै संवेदनशील क्षेत्र सगरमाथा राष्ट्रिय निकुञ्जबाट केही आरोहीले ढुङ्गा बोकेर ल्याउँदा अहिले कानूनी झमेलामा परेका छन् । हिमाल आरोहण गरेर काठमाडौँ फर्किंदै गरेका तीन जनालाई सगरमाथा क्षेत्रको ढुङ्गो बोकेर ल्याएको आरोपमा आज बिहान नियन्त्रणमा लिएको छ ।

    हुन त उनीहरूले चिनोका लागि भनेर पनि ढुङ्गा ल्याएको हुनसक्छ तर ‘कानूनको अनभिज्ञता क्षम्य हुँदैन’, यो कानूनको सिद्धान्त हो । कानून जानेको छैन भन्दैमा उसलाई सजायमा छुट हुँदैन । त्यसैले हरेक मान्छेले कानून जानेको हुन्छ भनेर कानूनले व्याख्या गरेको हुन्छ । अझै संरक्षित क्षेत्रको विषय झन् संवेदनशील बन्नपुग्छ ।

    आज पक्राउ पर्नेमा ४० वर्षीय पेम्बा शेर्पा, ३० वर्षीय पुर्वा शेर्पा र अमेरिकी नागरिक सोफिया हेलर रहेको त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल प्रहरीले जनाएको छ । उनीहरूलाई सानो आकारका १२ वटा ढुङ्गा र झण्डै एक किलोको अर्काे ढुङ्गा ल्याएका थिए । सोलुखुम्बुबाट आएको सूचनाका आधारमा विमानस्थल प्रहरीले खानतलासी गर्दा उनीहरूको साथबाट ढुङ्गा बरामद गरिएको हो ।

    वन क्षेत्रको विषय भएकाले आवश्यक अनुसन्धान र कारवाहीका लागि डिभिजन वन कार्यालय काठमाडौँलाई बुझाइएको विमानस्थल सुरक्षा कार्यालयका वरिष्ठ प्रहरी उपरीक्षक सन्दीप भण्डारीले जानकारी दिनुभयो ।

    कार्यालयका डिभिजनल वन अधिकृत रामबाबु पौडेलले संरक्षित क्षेत्रबाट बिना अनुमति कुनै पनि वस्तुहरू निकासी गर्न नपाइने बताउनुभयो । यस्तो भएमा राष्ट्रिय निकुञ्ज तथा वन्यजन्तु संरक्षण ऐनअनुसार कारवाही हुने बताउनुभयो । उनीहरूको विषयमा अनुसन्धान भइरहेको पौडेलले बताउनुभयो । (रासस)

     

  • काठमाडौको बस्तीमै पड्कियो बम , ३ को मृत्यु ६ घाईते

    काठमाडौको बस्तीमै पड्कियो बम , ३ को मृत्यु ६ घाईते

    काठमाण्डौ

    काठमाण्डौको सुकेधारा र घट्टेकुलोमा भएको विस्फोटमा ३ जनाको ज्यान गएको छ । ६ जना घाइते भएका छन्।
    सुकेधारा विस्फोटमा २ जनाको र घट्टेकुलोमा भएको विस्फोटमा १ जनाको ज्यान गएको प्रहरीले पुष्टि गरेको छ । दुई ठाउँमा गरेर ६ जना घाइते भएका छन् ।
    प्रहरीले घटना विप्लव नेतृत्वको नेकपाले गराएको पनि प्रारम्भिक अनुमान गरेको छ । घट्टेकुलोमा विस्फोट भएको वस्तु बम नै भएको पुष्टि भएको महनगरीय प्रहरी कार्यालय रानीपोखरीका प्रवक्ता प्रहरी वरिष्ठ उपरीक्षक श्याम ज्ञवालीले जानकारी दिए घटनास्थलमा विप्लव नेतृत्वको नेकपाको पर्चा पनि भेटिएको छ ।

    ‘घटनास्थल हेर्दा उनीहरुले त्यहाँ पड्काउने योजना बनाएको जस्तो देखिन्न, बस्तीभित्र बम बनाएर बाहिरै लगेर पड्काउने योजना बनाएको देखिन्छ, यद्यपि पुरै जानकारी लिने प्रयासमा छौं’, वरिष्ठ प्रहरी उपरीक्षक ज्ञवालीले बताए ।
    श्रोत : उज्यालो

  • काठमाडौमा बिस्फोट ८ जना घाईते

    काठमाडौ
    काठमाडौको सुकेधारा र अनामनगरमा ग्याँस सिलिण्डेर बिस्फोट भएको छ । सुकेधाराको बिस्फोटनमा ६ जना घाईते भएका छन् । महानगरीय प्रहरीका अनुसार अनामनगरमा सैलुनमा राखिएको ग्याँस सिलिण्डर पड्किएको प्रारम्भिक अनुसन्धानबाट देखिएको छ । घाईतेहरुको टिचिङ्ग अस्पताल र अेाम अस्पतालमा उपचार भै रहेको छ । त्यस्तै अनामनगरमा पनि ग्याँस सिलिण्डर नै बिस्फोट भएको छ । अनामनगर बिस्फोटनमा २ जना घाईते भएका छन् ।

    काठमाडौ प्रहरी श्रोतले  घटना नियोजित नै भएको दाबि गरेको छ । घटनाको पुरा बिबरण आउन बाँकी नै छ ।

  • उपराष्ट्रपति पुन अष्ट्रिया प्रस्थान

    उपराष्ट्रपति पुन अष्ट्रिया प्रस्थान

    उपराष्ट्रपति नन्दकिशोर पुन अष्ट्रियाको भियना प्रस्थान गरेका छन् ।

    उपराष्ट्रपति पुन आगामी जेष्ठ १४ गते अष्ट्रियाको राजधानी भियनामा सुरु हुने ‘अष्ट्रियन विश्व शिखर सम्मेलन’मा भाग लिन आईतबार बिहान त्यसतर्फ प्रस्थान गरेका हुन् । उहाँलाई त्रिभुवन अन्तराष्ट्रिय विमानस्थलमा प्रधानमन्त्री केपी शर्मा ओली, प्रतिनिधिसभाका सभामुख कृष्णबहादुर महरा, पूर्व सभामुख सुवाष नेम्वाङ, मन्त्रीहरुलगायतले विदाई गरेका थिए । त्यस अवसरमा उपराष्ट्रपति पुनको सम्मानमा नेपाली सेनाले सलामी अर्पण समेत गरेको थियो ।

    उपराष्ट्रपति पुनले भियनामा आयोजना हुने जलवायु परिवर्तनसम्बन्धि अष्ट्रियन विश्व शिखर सम्मेलनलाई सम्बोधन गर्ने कार्येक्रम समेत रहेको छ । त्यसैगरी उनले अष्ट्रिया भ्रमणको क्रममा जेष्ठ १५ गते अष्ट्रियाको इन्सबु्रकमा आयोजना हुने अन्तराष्ट्रिय सगरमाथा दिवस कार्यक्रममा पनि सहभागी हुने कार्यक्रम रहेको उपराष्ट्रपतिको कार्यालयले जनाएको छ । उपराष्ट्रपति पुनको भ्रमण टोलीमा उहाँकी श्रीमती हस्तमाली पुन, वन तथा वातावरण मन्त्री शक्तिबहादुर बस्नेतलगायतका रहनु भएको छ । उपराष्ट्रपति पुन आगामी जेष्ठ १८ गते शनिबार स्वदेश फर्कने कार्यक्रम रहेको छ ।

  • खेलकुद परिषद् र ओलम्पिक कमिटीलाई राज्य नियन्त्रित गर्ने प्रावधान राखिएको भन्दै विरोध

    खेलकुद परिषद् र ओलम्पिक कमिटीलाई राज्य नियन्त्रित गर्ने प्रावधान राखिएको भन्दै विरोध

    खेल क्षेत्रका विज्ञहरुले खेलकुद लाई स्वायक्तता प्रदान गर्ने गरि अन्तराष्ट्रिय अभ्यास अनुसारको व्यवस्था विधेयकमा गर्न सुझाव दिएका छन् ।

    संघीय संसद राष्ट्रियसभा अन्र्तगतको विधान व्यवस्थापन समितिको आईतबार सिंहदरबारमा बसेको बैठकमा खेल क्षेत्रका विज्ञहरुले राष्ट्रिय खेलकुद विकास विधेयक २०७५मा खेलकुद परिषद् र ओलम्पिक कमिटीलाई राज्य नियन्त्रित गर्ने प्रावधान राखिएको भन्दै विरोध गरेका हुन् । उनीहरुले खेलकुुदको विकासका लागि परिषद् र कमिटीलाई स्वायक्तता प्रदान गर्दै अन्तराष्ट्रिय अभ्यास अनुसारको व्यवस्था विधेयकमा गर्न सुझाव दिए । बैठकमा पुर्व खेलकुदमन्त्री पुरुषोत्तम  पौडेलले परिषद्ले गरेको काम मन्त्रालयले अनुमोदन गरेर अर्थमन्त्रालयसंग स्वीकृत लिनुपर्ने झन्झटीलो व्यवस्थाले परिषद्का काम कारवाहीलाई संकुचन गर्ने र अन्तत खेलविकास प्रभावित हुने टिप्पणी गरे । यस किसिमको व्यवस्थाले परिषद् र मन्त्रलयसंघबीचको संघर्ष तिब्र बनाउदै अन्तत खेल क्षेत्रको विकासलाई नै बाधा पुर्याउने उनको तर्क थियो । विधेयकले नियमलाई आवश्यकता भन्दा बढी जोड दिएको तथा परिषद् र संघका सदस्यहरुलाई अधिकार विहिन बनाएको बताए ।

    त्यसैगरी ओलम्पिक कमिटीका पुर्व अध्यक्ष धु्रब बहादुर प्रधानले ओलम्पिक कमिटी र खेलकुद परिषद्लाई राज्य नियन्त्रित राख्नु अन्तराष्ट्रि खेलकुद मान्यता विपरित भएको विचार ब्यक्त गरे । सरकार मातहत राख्ने वित्तिकै अन्तराष्ट्रिय खेलकुद संघहरुले आफुसंगको सम्बन्धन खारेज गर्ने भन्दै उनले खेलकुद विधेयकमा अन्तराष्ट्रिय खेलकुलद महासंघको विधान अनुसार नबाँझिने किसिमका प्रावधान राख्न सुझाव दिए ।

    ओलम्पिक कमिटीका अध्यक्ष एवं सांसद जीवनराम श्रेष्ठले परम्परागत सोचकै अधारमा विधेयक आएको टिप्पणी गरेका थिए । परिर्वतित परिवेश अनुसार सामाजिक चेतना, मूल्य मान्यतालाई आत्म साथ गर्न नसकेको विधेयक सैद्धान्तिक रुपमा नै गलत भएको उनको पनि तर्क थियो । उनले सरकारले जे भन्यो त्यही मान्नुपर्छ भन्ने उद्देश्यका साथ विधेयक ल्याईएकाले जस्ताको त्यस्तै पास भएमा समग्र खेलाडी र खेल क्षेत्रका लागि विधेयक ‘कागलाई बेल पाक्यो हर्ष न विस्मात’ को रुपमा रहने बताए ।

    खेलकुद क्षेत्रको अध्ययन, अनुसन्धान तथा राष्ट्रिय स्तरमा खेलकुदको विकास , विस्तार र प्रबद्र्धन गरी खेलकुदको सञ्चालन तथा व्यवस्थापन गर्ने सम्बन्धमा आवश्यक व्यवस्था गर्न खेलकुद सम्बन्धी विधेयक ल्याईएको हो । विधायन व्यवस्थापन समितिले विधेयकका बारेमा आईतबार खेलविज्ञहरु संग छलफल गरेको हो ।

  • फैलदै बुद्ध एयर – सोमबार देखि कोलकत्ता

    फैलदै बुद्ध एयर – सोमबार देखि कोलकत्ता

    बुद्ध एयरले सोमबार देखि काठमाण्डौ– कोलकत्ता उडान गर्ने भएको छ ।

    बुद्ध एयरले आईतबार पत्रकार सम्मेलन गरि उडान बारे जानकारी गराएको हो । पत्रकार सम्मेलनमा बुद्ध एयरका प्रबन्ध निर्देशक बिरेन्द्र बहादुर बस्नेतले सोमबार देखि काठमाण्डौ –कोलकत्ता–काठमाण्डौको व्यवसायीक उडान गर्न लागिएको जानकारी गराएका हुन् । बुद्ध एयरले सातामा तिन दिन सोमबार, बुधबार र शुक्रबार काठमाण्डौ कोलकत्ता उडान गर्न लागेको हो । अन्तराष्ट्रिय उडानको अभ्यासको रुपमा सुरु गर्न लागिएको काठमाण्डौ कोलकत्ता उडान सफल भए अन्य स्थानका लागि  अन्तराष्ट्रिय उडान सुरु गरिने प्रबन्ध निर्देशक बस्नेतले जानकारी दिए ।

    हरेक सोमबार, बुधबार र शुक्रबार बिहान ८ बजे काठमाण्डौबाट बुद्ध एयरको जहाज कोलकत्ताका लागि उड्ने छ  भने बिहान साढे १० बजे कोलकत्ताबाट काठमाण्डौका लागि जहाज उड्ने छ ।जेट एयरवेज बन्द भएका कारण अप्ठेरोमा परेका नेपाल देखि भारत यात्रा गर्नु पर्ने यात्रुहरुका लागि बुद्ध एयरको नयाँ कलकत्ता उडानले केहि राहत दिने संकेत गरेको छ ।

  • शेयरमा लगानी— दीर्घकालीन हो कि अल्पकालीन ?

    शेयरमा लगानी— दीर्घकालीन हो कि अल्पकालीन ?

    निरञ्जन फुयाल
    काठमाडौ

    सन् १९८४ मा नेपालमा पहिलो निजी बैंकका रुपमा ३ करोड चुक्ता पूँजीसहित नबिल बैंक लि. (तत्कालीन नेपाल अरब बैंक) स्थापना भएको थियो । शेयरमा लगानी गर्ने प्रचलन तथा ज्ञानसमेतको अभावमा त्यसबखत उक्त कम्पनीले जारी गरेको शेयरमा सीमित व्यक्तिहरुले आवेदन दिई शेयर बाँडफाड भएको थियो । हाल उक्त कम्पनीको चुक्ता पूँजी रु. ९ अर्ब १ करोड रहेको छ । त्यस बैंकले हालसम्मको पूँजी वृद्धिको यात्रा हकप्रद वा थप शेयर जारी नगरी आर्जित मुनाफालाई बोनस शेयरका रुपमा वितरण गरी पूरा गरेको हो । यसको अर्थ त्यस समयमा रु. १००० लगानी गरी १० कित्ता शेयर खरिद गर्ने लगानीकर्ताले हालसम्म कायम राखेको भए उक्त शेयर संख्या बढेर ३००३ कित्ता पुगेको छ । वर्तमान बजार मूल्य (करिब रु. ८५० प्रति शेयर)लाई आधार मान्ने हो भने एक हजारको लगानी करिब ३५ वर्षमा रु. २५ लाख ५२ हजारभन्दा बढी भएको छ र यसबीचमा लगानीकर्ताले लाखौं रुपैयाँ नगद लाभांशसमेत प्राप्त गरेको छ । यसरी ३५ वर्षको दीर्घकालीन लगानी गर्ने लगानीकर्ताले धेरै ठूलो मात्रामा प्रतिफल प्राप्त गरेका छन् ।
    साधारणतया मानिसहरु साथीभाइ, नातागोतामा भएका व्यक्तिहरुले शेयरबजारबाट सजिलै कमाई गरेको देखेर शेयर खरिद गर्ने गर्दछन् । शेयर बजारको प्रकृति नै निरन्तर बजार मूल्य घटबढ भइरहनु हो । यस क्रममा छोटो समयमा कमाई गर्न सकिने देखेर कतिपय व्यक्तिहरु शेयरबजारमा लगानी गर्ने गर्दछन् भने आकर्षक प्रतिफलको लोभमा जोखिम पनि रहेको हुन्छ । बजार मूल्य बढ्दै गएमा केही समयमै लगानी गरेको रकममा नाफा बुक गर्न शेयर विक्री गर्नेहरु धेरै हुन्छन् । यस्ता अल्पकालीन लगानीकर्ताहरुलाई स्पेकुलेटर भनिन्छ । यस्ता लगानीकर्ताहरुले छोटो समयमा आकर्षक नाफाको लोभमा ठूलै जोखिम लिएका हुन्छन् । अब प्रश्न उठ्छ, जोखिम लिएर अल्पकालमा बढी प्रतिफलका लागि शेयर बेच्नेले बढी कमाउँछ कि दीर्घकालीन लगानीकर्ताले बढी कमाई गर्छ ?
    हालको बजार पूँजीकरणका आधारमा हेर्ने हो भने अमेरिकी बजारमा रहेका ठूला कम्पनीहरु अमेजन, माइक्रोसफ्ट, अल्फाबेट, फेसबूक, एप्पलजस्ता कम्पनीको शेयर शुरुमै खरिद गरेर दीर्घकालीन लगानी गर्ने व्यक्तिहरुको सम्पत्तिमा धेरै वृद्धि भएको पाइन्छ । शेयर बजारमा लगानी गरेरै विश्वको सर्वाधिक धनीहरुको सूचीमा पर्न सफल लगानीकर्ता वारेन बफेटले पनि दीर्घकालीन लगानी नै गर्ने गर्दछन् । माथिको नबिल बैंकको उदाहरणले पनि दीर्घकालीन लगानीमा ठूलो प्रतिफल प्राप्त गर्न सकिने देखाएको छ । नेपालका त्यस्तै प्रकृतिका अन्य कम्पनीहरुमा स्टान्डर्ड चार्टर्ड बैंक, नेपाल इनभेष्टमेन्ट बैंक, युनिलिभर नेपाल लिमिटेड आदि रहेका छन् । जुन लगानीकर्ताहरुले यी कम्पनीमा लगानी गरी शेयरको मूल्य वृद्धि भएको देखेर केही समयमै विक्री गरी नाफा बुक गरे, उनीहरुले यति धेरै प्रतिफल प्राप्त गर्न सकेनन् ।
    छिटो–छिटो शेयरको खरिद विक्री गर्दा खर्च वृद्धि हुने, जोखिम पनि बढ्ने पटक–पटक खरिद विक्री निर्णय गर्दा अध्ययनसमेत धेरै गर्नुपर्ने हुन्छ । समय धेरै दिनुपर्ने र नयाँ सूचना प्राप्त हुनासाथ खरिद विक्रीमा सक्रिय रहनुपर्ने भएकाले यस्ता अल्पकालीन लगानीकर्ताहरुको मुख्य व्यवसाय नै शेयर बजारमा लगानी गर्नु रहेको हुन्छ । तर, संसारका धेरै लगानीकर्ताहरुको मुख्य पेशा शेयर बजार नभएर अन्य क्षेत्र रहेको हुन्छ । आपूmले बचत गरेको केही रकमबाट राम्रो प्रतिफल प्राप्त गर्ने आसमा शेयर बजारमा लगानी गरिन्छ । त्यस्ता आम लगानीकर्ताले आफू वरिपरि रहेका केही स्पेकुलेटरले अल्पकालमा नाफा कमाएको देखेर लगानी निर्णय गर्दा जोखिममा परी घाटा खाएको पनि हुन सक्छ ।
    पक्कै पनि अल्पकालमा शेयर बजारमा खेल्दा बढी नाफा भएको देखिन सक्छ तर यसमा धेरै जोखिम रहेको हुन्छ । शेयर बजारलाई मुख्य पेशा नबनाएका धेरै साधारण लगानीकर्ताहरुले दीर्घकालीन लगानी गर्नु उपयुक्त हुन्छ । दीर्घकालीन लगानीमा पनि एक कम्पनीमा मात्र लगानी नगरी विभिन्न क्षेत्रका चार पाँच कम्पनीका शेयरमा लगानी गरे जोखिम कम गर्न सकिन्छ । अध्ययनहरुले के देखाएको छ भने अन्य क्षेत्रको लगानीभन्दा शेयर बजारको दीर्घकालीन लगानीको प्रतिफल बढी हुने गर्दछ । यस्तै अध्ययनहरुको सुझावका आधारमा सन् १९६० र ७० को दशकमा अमेरिकी बजारमा दलालहरुले विभिन्न कम्पनीको शेयरलाई एक पोर्टफोलियो तयार गरे । निश्चित तलब आय भएका जागिरेहरुलाई त्यस्ता पोर्टफोलियोहरुमा हरेक महिना केही रकम लगानी गर्न अनुरोध गरियो । धेरै संगठित क्षेत्रका जागिरेहरुले यस्तो स्किममा बीसौं वर्षसम्म निरन्तर लगानी गरे । दलालहरुले हरेक दुई तीन वर्षमा पोर्टफोलियोमा रहेका कम्पनीहरुको मूल्यांकन गरी थपघट गर्ने गर्दथे । बीस वर्षपछि त्यस्तो लगानीले बजार मूल्यका आधारमा धेरै गुणा बढी प्रतिफल दिएको देखियो । त्यसैले निश्चित आय भएका सर्वसाधारणलाई शेयर बजारमा लगानी गर्दा सबैभन्दा उत्तम विकल्प भनेको आफ्नो आम्दानीबाट केही रकम एक निश्चित समयको अन्तरमा लगानी गर्दै जानु हो । यसबाट बीस तीस वर्षपछि धेरै ठूलो सम्पत्ति जम्मा गर्न सकिन्छ । लगानी गरेपछि हरेक दिन बजार मूल्यका आधारमा सम्पत्ति गणना गर्नुको सट्टा एक निश्चित समयको अन्तरालमा आफ्नो लगानी गरिएका कम्पनीहरुको विश्लेषण गरी थपघट गर्दै जानु पर्दछ ।
    मानिसले लगानी गर्दा मुख्य ध्यान प्रतिफलमा दिएको हुन्छ । प्राप्त विभिन्न सूचना एवम् जानकारी र साथीभाइको सल्लाह, अरुको देखासिकी आदिका आधारमा मानिसले लगानी निर्णय गर्दछ । मानिसको दिमाग कुनै गणितीय सूत्र होइन । विभिन्न विषय र अवस्थाले मानिसको लगानी निर्णयमा असर पर्ने गर्दछ । प्रतिफलको लोभ र जोखिमको डरले गर्दा गरिएको लगानी निर्णय गलत पनि हुन सक्छ । त्यसैले यस्ता मानवीय स्वाभाविक त्रुटीबाट बच्न र उचित प्रतिफल प्राप्त गर्न दीर्घकालीन लगानी गर्नु उपयुक्त हुन्छ ।

    (लेखक नेप्सेका प्रबन्धक हुन्)

  • चर्च कि पापहरुको भकारी ?

    चर्च कि पापहरुको भकारी ?

    पुरुषोत्तम लम्साल
    [email protected]

    अघिल्लो अंकमा प्रकाशित ‘(चर्च) गिर्जाघर कि व्यभिचार अड्डा ?’ शीर्षक लेख छापिएपछि केही पाठकले इमेल गरे । त्यसमध्ये उनीहरुको दुईवटा जिज्ञासा महत्वपूर्ण लाग्यो । पहिलो, चर्चहरु यौनशोषणको केन्द्र बन्न थालेको हिजो अस्ति मात्र वा एक्काइसौं शताब्दीको पूर्वाद्र्धमा मात्र हो ? दोस्रो, लेखमा अमेरिकी चर्चहरु मात्र समेटिनुको कारण के हो र विश्वका बाँकी देशका चर्चहरु चाहिँ पुण्यभूमि हुन् ?
    यो अंकमा म यूरोपका केही देशका चर्चभित्र भएका व्यभिचारका उदाहरणहरुको सहयोगमा नेपालमा पनि फैलँदो चर्च संस्कृति र त्यसले निम्त्याउन सक्ने सामाजिक विसंगति र व्यभिचारका सङ्क्रमणलाई क्रमशः गर्नेबारे सोच्दै थिएँ । भारतीय चर्चहरुमा मौलाउन थालेको चर्चभित्रको यौन शोषणका लगातारका शृङ्खलाबाट हामीले के सिक्ने भन्ने विषय सान्दर्भिक हुँदाहुँदै यो अंकमा म पाठकका माथिको दुई जिज्ञासाबारे केन्द्रित हुँदै छु । आशा गरौं आगामी अंकमा अन्य देशका उदाहरणसहित बाँकी सामग्री आउनेछ ।
    रोनाल्ड एम एनरोथले सन् १९९२ मा चर्च जहाँ हिंसा हुन्छ अर्थात् ‘चर्च द्याट अब्युज’ पुस्तक प्रकाशन गरे । उक्त पुस्तकमा पनि चर्चभित्र कसरी यौनको आगो सल्कियो भन्नेबारे विशेष उल्लेख छ । चौथोदेखि बाह्रौं शताब्दीको पूर्वाद्र्धसम्म आइपुग्दा चर्चसँग सम्बन्धित व्यक्तिहरुको यौन जीवन र त्यसभित्रका विसंगतिबारे चर्चा गर्दै पुस्तकले धार्मिक संस्था र त्यस्ता संस्थाका पदाधिकारीहरुको यौनजीवन रेगुलेट गर्ने प्रयास त्यतिबेलै शुरु भएको भनेर लेख्छ । अर्थात् यौन मामिलाले त्यतिबेला पनि चर्चहरु अप्ठ्यारो अवस्थामा थिए भन्ने स्वीकार गर्न करै लाग्दछ ।
    जब पादरीहरुलाई, विशपहरुलाई विवाहको अनुमति थियो त्यतिबेला बाह्य यौन जीवन नियन्त्रणको प्रयास भएको देखिन्छ । जब पादरीहरुलाई विवाहमा बन्देज लगाइयो तब दुराचारको अभ्यास फैलँदै गएको भेटिन्छ । त्यतिबेलै चर्चभित्र अप्राकृतिक यौन सम्बन्ध, बालयौन शोषण र अँध्यारा कोठाहरुमा अँध्यारा अभ्यास फैलिएको दाबी गर्छन् अर्का लेखक थमस डोले ।
    थमस पी. डोयलको अर्को एउटा चर्चित पुस्तक छ । विश्वको धर्म बजारमा सनसनी मच्चाएको ‘सेक्स, प्रेइष्ट एण्ड सेक्रेट कोड्स’ शीर्षकको उक्त पुस्तकमा त दुई हजार वर्षभित्र चर्चभित्रको मौलाएका यौन गोरखधन्दाको नालीबेली पाइन्छ । उनी लेख्छन्–बाह्रौं शताब्दीको मध्यतिरै कोर्पस जुरीस कानोनिसी जसलाई धार्मिक संस्थाहरुभित्रको अनुशासनबारे एउटा संहिता मानिन्छ, आउनुअघि नै चर्चमा भइरहेका यौन शोषणविरुद्ध असंगठित रुपमा आवाज उठ्न थालिसकेको थियो तर गोप्यताको आवरण दिएर एकपछि अर्को घटना लुकाउँदै जाँदा बीसौं शताब्दीको अन्त्यमा मात्र त्यो विस्फोट भयो ।
    इसाई धर्म मान्नेहरुका लागि सन्त एम्बोर्से, सन्त जेरोमी र सन्त अगस्टाइन नयाँ नाम होइन । यी तीनैजनालाई क्रिस्चियनपूर्वका महान सन्त मानिन्छ । एम्बोर्सेले इसाको चौथो शताब्दीभर क्राइष्टको नजिक पुग्ने लक्ष्यका लागि धार्मिक व्यक्तिहरुमा भर्जिनिटी आवश्यक छ र यौनको तृप्तिका लागि महिलालाई उपयोग गर्नेले पाप पाउने मत विस्तार गरे । उनकै समकालीन जेरोमीले धार्मिक संस्थाका व्यक्तिहरुको शरीर नियन्त्रित हुनैपर्ने मतलाई अझ बढी व्यापक बनाएको भेटिन्छ । यौनलाई दुष्टहरुको पहिलो अभिव्यक्ति मान्ने जेरोमीले ‘द बडी मस्ट बी कन्ट्रोल्ड एण्ड क्रिस्चियन मस्ट अभोइड सेक्सुअल अट्र्याक्सन’ भन्दै चर्चलाई मात्र होइन धार्मिक व्यक्तिलाई पनि यौन अनुशासनमा बाँध्न कठिन अभ्यास गरेको पाइन्छ ।
    डोयल लेख्छन्, जसै सन्त अगस्टाइनको उदय भयो माथिका दुई प्रभावशाली मत छायाँमा प¥यो । अगस्टाइनले यौनलाई आधारभूत आवश्यकता र मानव जीवनको एउटा शक्तिको स्रोत मान्दै त्यसको दुरुपयोग मात्र पाप हुने औंल्याए । त्यसपछि बलपूर्वक, दबाबमा, प्रभावमा पारेर यौन शोषण गरिए पनि त्यो सामान्य विषय बन्न थालेको लेखकको दाबी छ । जिसस क्राइस्टका समकालीन मानिने सन्त सेनेकाले त्यही विसंगति देखेर चर्चभित्रको यौनअभ्यासलाई शारीरिक आनन्द र विलासको भ्रष्टाचार ठहर गरेका थिए । जर्मन पादरी हर्बट डम्सको विवाहको अर्थमा यसको उल्लेख छ ।
    अर्थात्, चर्च र क्रिश्चियानिटीभित्र त्यतिबेला ३ वटा विवादास्पद बहस रहेछन् । पहिलो, यौन सधैं खराब हुन्छ र यसले धर्मलाई अशुद्ध बनाउँछ । दोस्रो, यौन सन्तान उत्पादन कर्मका लागि मात्र भए उपयोगी हुन्छ अन्य कारणले भए शैतान चरित्रको हुन्छ । र तेस्रो, यौन मायाको अभिव्यक्ति हो र मानव सम्बन्धका लागि महत्वपूर्ण तत्व हो जहाँ विवाहको पक्ष प्रधान हुन्छ । तर प्राचीन चर्चहरुको चरित्र र उनीहरुले दिने शिक्षालाई तेस्रो मतले थिच्दै लग्यो । ६० वर्षअघि जुनबेला विश्वमा हजारौं चर्चहरुभित्र हुने भएगरेका काला कर्तुतहरु भित्रभित्र आगो जसरी फैलँदै थिए त्यो बेला आयोजित दोस्रो भ्याटिकन काउन्सिल (सन् १९६२–१९६५) मा भएको उदारवादी विशप र कार्डिनल र कट्टरपन्थी भ्याटिकन ब्युरोक्रेसीबीचको द्वन्द्वबाट पनि उक्त कुरा पुष्टि हुन्छ । अर्थात् चर्चहरुभित्रको यौनका विषयमा माथि उल्लिखित तेस्रो विचारधारा स्थापित भयो ।
    अर्थात् क्रिश्चियनहरुको नैतिकता, सदाचार र चर्च व्यवहारमा देखिएको विसंगतिबारे पहिलो शताब्दीमा लेखिएको दिदाचेले उठान गरेका चर्चभित्रका यौनजन्य गतिविधि र भ्रष्ट युवापंक्तिविरुद्धका सन्दर्भ हजार दुई हजार वर्षसम्म उस्तै जबरजस्त रह्यो । क्राइस्ट जन्मनुअघि नै स्पेनमा काउन्सिल अफ एलभिराको विधानको आधा हिस्सा नै यौनको मुद्दामा केन्द्रित थियो । यसबाट त्यतिबेला पनि धार्मिक संस्थाभित्र यौन अपराधले कसरी जरा गाडेको थियो भनेर सहजै अनुमान लगाउन सकिन्छ । हिन्दू धर्ममा कृष्ण र गोपिनीको कथालाई बजार बनाएर धर्म बेच्न तल्लिन एउटा वर्गले यी दृष्टान्तहरुलाई पनि केलाएर हेरे कति आनन्द लाग्थ्यो ।
    भनिन्छ, मृतसागरको नजिक कुनैबेला सोदोम र गोमोराह नामका दुई शहर थिए । इसाईहरु ती दुई ‘पापको शहर’ भएको र त्यसलाई ईश्वरले जलाएको ठान्छन् । तर ९६८ वर्षअघि प्रकाशित सेन्ट पिटर दामियानको बुक अफ गोमराह पुस्तकको अंशहरु पढ्ने हो भने इसाई चर्चका धेरै पास्टर, विशप, कार्डिनलहरुले त्यतिबेलाका चर्चहरुलाई नै सोदोर र गोमोराह अर्थात् पाप र अपराधको शहर बनाएका रहेछन् भन्नपर्ने हुन्छ । डोयलले उधृत गरेको उक्त पुस्तकमा सन्न्यासी, विशप हुँदै कार्डिनलसमेत भएका दामियानले समकालीन पादरीहरुको यौनअपराध र उनीहरुको अपराध ढाकछोप गर्ने संस्थाका गैरजिम्मेवारीको विवरण छ । पुस्तकमा चर्चभित्र फोहोरी कार्य गर्ने धार्मिक कार्यकर्तालाई निकाल्न, पीडितहरुको सुरक्षा गर्न र नैतिक समाजको स्थापना गर्न तत्कालीन पोप लियो नवौंसँग माग गरिएको उल्लेख छ । यो पुस्तककै कारण तत्कालीन चर्चहरुमा हुनेगरेका विषद् अपराधका घटना, यौनहिंसाबारे परम्परागत धारणाविरुद्ध पश्चिमा समाजमा नयाँ जागरण शुरु भएको मान्ने पनि छन् ।
    त्यसैले चर्चहरु दुराचारको कारखाना आज मात्र बनेका होइनन्, हजारौं वर्षदेखि चर्चभित्रको अन्धकार पक्षलाई गुमराहमा राखिएको थियो भन्ने माथिका उदाहरणबाट पुष्टि हुन्छ । चर्च कानुन भनेर संहिताबद्ध भएको त जम्मा १०२ वर्ष मात्र पुगेको छ भने यसअघिका सहस्राब्दीका हिसाब कहाँ–कहाँ, कति–कति होलान् ?
    ‘प्रकृतिविरुद्धको पाप’ भनेर समलैंगिकताको व्याख्या गर्ने रोमनकालीन साम्राज्य हुँदै अगाडि बढेको चर्चसंस्कृतिभित्रै हजारौं वर्षसम्म पादरी र विशपहरुले कसरी समलैंगिक यौन शोषण गरे होलान् ? भलै समलैंगिक शब्दको प्रयोग १९औं शताब्दीबाट शुरु भयो तर समान प्रकृतिका महिला वा पुरुषबीचको यौन सम्बन्धलाई पाप करार गरेर मृत्युदण्ड वा सबैभन्दा कठोर दण्ड दिने विधानका हिमायतीहरुले कसरी चर्चहरुलाई पापका पर्खालले घेरिएको दुराचारगृह बनाए होलान् ? नाबालक र विधवामाथि यौन अत्याचार भए यातनासहितको सजायको व्यवस्था गर्ने सिजर अगस्तसका अनुयायीहरुबाटै कसरी विश्वका लाखौं बालबालिकामाथि यौन शोषण भइरह्यो होला ?
    (नोट : लेखक, विश्वभरका समलिंगीलाई तत्तत् देशको नागरिक मान्दछ र उनीहरुको समानता र स्वतन्त्रता अन्य नागरिक (महिला वा पुरुष) सरह हुनपर्नेमा जोड दिन्छ)आगामी अंकमा हामी यूरोपका केही देशका चर्चहरुभित्रको कालो विवरण र भारतमा चर्चभित्रै चलाइएको सेक्स च्याम्बरबारे संक्षिप्त चर्चा गर्नेछौं । त्यसपछिका अंकमा नेपाली समाज उधिन्ने प्रयास हुनेछ ।

    भर्जिनिया, अमेरिका

  • एसाइलीको अन्तरवार्तामा एम्बेसीले भिसाको निवेदन रिजेक्ट गर्यो , यस्तो अवस्थामा के गर्न सकिन्छ ?

    एसाइलीको अन्तरवार्तामा एम्बेसीले भिसाको निवेदन रिजेक्ट गर्यो , यस्तो अवस्थामा के गर्न सकिन्छ ?

    रमेश श्रेष्ठ,न्युयोर्क

    कानुन व्यवसायी

    म नेपालमा हुर्केको वा बसोवास गरेको टिबेटन हुँ । मेरो एसाइलमको निवेदन एप्रुभ भएपछि मेरो दुई छोरा, जो नेपालमा छन्, उनीहरुका लागि आई–७३० को निवेदन गरी नेपालमा एसाइली भिसाका लागि युएस एम्बेसीमा अन्तरवार्तामा उनीहरु गएका थिए । टिबेटनको हैसियतले नेपालबाट निस्कन गाह्रो भएकाले दुवै छोराले विगतमा दलालमार्फत नेपाली पासपोर्ट बनाई बी–१÷बी–२ भिसा एप्लाई गरेका थिए । तर, भिसाको निवेदन रिजेक्ट भएको थियो । तर, अहिले एसाइलीको अन्तरवार्तामा विगतमा बी–१÷बी–२ भिसा एप्लाई गरेको जन्म मिति र अहिलेको वास्तविक जन्म मितिमा फरक परेकाले युएस कन्सुलेटले भिसा दिन अस्वीकार ग¥यो । भिन्न जन्ममितिका साथसाथै नेपाली पासपोर्टमा भएको जन्म मितिअनुसार मेरो छोराहरु २१ वर्षभन्दा बढी देखिने भएकाले यी व्यक्तिहरु नाबालक छोराछोरी भनेर डेरिभेटिभ एसाइलीको स्टाटस पाउन योग्य छैनन् भनेर आई–७३० पेटिसनको एप्रुभललाई रिभोक गर्न भनी सो निवेदनहरु युएससीआईएस अफिस अमेरिकामा फर्काइदिएको छ । अहिलेसम्म युएससीआईएसले केही पनि चिठीपत्र हामीलाई पठाएको छैन । अब यस्तो अवस्थामा के गर्न सकिन्छ होला ? सुझावका लागि धन्यवाद ।
    – के कर्मा, अस्टोरिया, न्यूयोर्क

    युएस इमिग्रेसन ल अनुसार अमेरिकामा एसाइलम एप्रुभ भएपछि त्यस एसाइलीको स्पाउसेस र नाबालक (२१ वर्ष नपुगेका)हरुका लागि डेरिभेटिभ एसाइली स्टाटसका लागि आई–७३० पेटिसन फायल गर्नुपर्ने नियम छ । तपाईंको छोराहरुको आई–७३० पेटिसन्स एप्रुभ भएर युएस एम्बेसीमा पुगेपछि युएस एम्बेसीले साधारणतया ती बेनिफिसियरीहरुको भिसाका लागि योग्यतासम्बन्धी छानबिन गर्न सक्छ । ती बेनिफिसियरीहरुले विगतमा बी–१÷बी–२ वा अन्य किसिमका भिसाहरुको निवेदन दिएको रिकर्ड भएमा युएस एम्बेसी तथा कन्सुलेटले सो रिकर्ड र वर्तमान भिसा एप्लिकेसनको इन्फर्मेसनलाई कम्पेयर गर्न सक्छ । यदि त्यस्तो कम्पेयर गर्दा डिसक्रिपेन्सी देखापरेमा त्यस्ता इन्फर्मेसनको विश्लेषण गरी सो भिसा एप्लिकेन्टलाई भिसा दिन मिल्ने कि नमिल्ने भनेर निर्णय गर्नेछ । तपाईंका छोराहरुको केसमा दुई वटा डिसक्रिपेन्सिज युएस एम्बेसीले फेला पारेको छ । जसले तपाईंको छोराीहरुको डेरिभेटिभ एसाइली प्राप्त गर्ने योग्यतामा सिधा नेगेटिभ असर पर्न गएको छ । त्यसमध्ये सबभन्दा पहिला यो प्रश्न उठेको छ कि तपाईं र तपाईंको छोराहरु बोनाफाइड टिबेटन्स हो कि वा टिबेटन सोसाइटीमा हुर्किएको नेपाली सिटिजनहरु हो ? दोस्रो, नेपाली पासपोर्टमा उल्लिखित भएको जन्म मिति (जसले २१ वर्षभन्दा बढी उमेर देखाउँछ) सही जन्म मिति हो कि वा आई–७३० पेटिसनमा उल्लिखित जन्म मिति (जसले २१ वर्षभन्दा मुनिको उमेर देखाउँछ) सही हो ? यस्ता किसिमको कन्फ्क्टििङ इन्फर्मेसन देखा पर्न गएपछि युएस एम्बेसीले त्यस्तो इनफर्मेसनलाई नै सत्य वा सही इनफर्मेसन भनी कन्सिडर गर्नेछ , जुन इनफर्मेसन पुरानो वा पहिला पेश गरिएको थियो । त्यसैले युएस एम्बेसीले तपाईंको छोराहरुले बी–१÷बी–२ भिसाका लागि एप्लाई गर्दा पेश गरेको इनफर्मेसनलाई नै सत्य वा सही मानी पछि आई–७३० पेटिसनमा भएको इनफर्मेसनलाई स्वीकार नगरेको हुनसक्छ ।
    अब यस अवस्थामा तपाईंले युएससीआईएसबाट आउने पत्रको प्रतीक्षा गर्नुपर्ने हुन्छ । युएससीआईएसले नोटिस अफ इन्टेन्ट टु रिभोक भनेर कारणसहित चिठी पठाउनेछ । त्यो पत्रको जबाफ दिने ३० दिनको समय हुनेछ । सो पत्रको जबाफ पठाउँदा तपाईंले सम्पूर्ण तथ्यसत्य कुराहरु खोली तपाईंको छोराहरु तपाईंसँग सम्बन्धित पुरानो बोनाफाइड टिबेटन्स हो भनी झल्किने कागजापतहरु जस्तै– बर्थ सर्टिफिकेट्स, टिबेटन ग्रीनबूक्स, टिबेटन रेफ्युजी अफिसको कागजपत्रहरु, स्कूल रिकर्ड्स (प्राइमेरी, मिडल स्कूल) एफिडेभिट्स–रिलेटिभ्स र फ्रेन्ड्स र अन्य कुनै पनि डकुमेन्ट्स जसले तपाईं र तपाईंको छोराहरु बोनाफाइड टिबेटन्स भनेर झल्कने र तपाईंको छोराहरुको एक्चुअल डेट अफ बर्थ देखिने कागजपत्रहरु पेश गर्नुपर्नेछ । यदि युएससीआईएसलाई तपाईंको कुरामा चित्त बुझेमा सो आई–७३० पेटिसन्सको एप्रुभललाई पुनः पुष्टि गरेर युएस एम्बेसीमा फिर्ता पठाइदिनेछ । यो अवस्थामा युएस एम्बेसीले भिसा जारी गर्नेछ ।

  • न्युयोर्कमा मंत्री बर्षमान पुनले गरे युएनए सम्मेलनको उद्दघाटन

    न्युयोर्कमा मंत्री बर्षमान पुनले गरे युएनए सम्मेलनको उद्दघाटन

    न्युयोर्क
    न्युयोर्क स्थित युनाईटेड नेप्लिज एसोसिएसन(युएनए) को उद्घाटन कार्यक्रम सम्पन्न भएको छ ।शनिबार बिहानै देखि सुरु भएको सम्मेलनको उद्घाटन नेपाल देखि आएका जलश्रोत तथा सिचाई मंत्री बर्षमान पुनले गरेका थिए । मंत्री पुन सम्मेलनको प्रमुख अतिथि हुन् । न्युयोर्क कुईन्स स्थित एक होटलमा आयोजित सम्मेलन सनिबार र आईतबार दुई दिन सम्म विभिन्न फोरमहरुको साथमा चल्ने छ ।
    दुई दिने सम्मेलनको पहिलो दिन बिहानै देखि खेलकुद कार्यक्रम सुरु भएको छ । सम्मेलनको उद्घाटन पूर्व बिबिध झाँकीहरुको समेत प्रदर्शन गरिएको थियो भने पूर्व सभामुख ओन्सरि घर्तिको समेत सम्मेलनमा उपस्तिथी रहेको छ ।शुक्रबार राती आयोजित सम्मेलन पूर्व रात्रीभोजमा एनआरएका पूर्व अध्यक्ष शेष घले, उनकी पत्नि जमुना घले, अमेरिकाका लागि नेपाली राजदूत अर्जुन कुमार कार्की, एनआरएन आइसीसीका उपाध्यक्ष कुमार पन्त, युएनएका संस्थापक पासांग लामा, सम्मेलन संयोजक सोनाम लामा, गायिका इन्दिरा जोशी, पूर्वमिस नेपाल युनिभर्स मनिता देवकोटा लगायतको उपस्थिति थियो ।
    दुई दिन सम्म चल्ने उक्त सम्मेलन आइतबार सम्पन्न हुनेछ ।

  • न्युयोर्कमा आईसले ३१ जनालाई पक्राउ गर्यो

    न्युयोर्कमा आईसले ३१ जनालाई पक्राउ गर्यो

    अमेरिकी अध्यागमन अधिकारीहरुले ५ दिन लगाएर न्युयोर्क सहर वरिपरिबाट ३१ जना कानुनि कागज पत्र बिहिनहरुलाई पक्राउ गरिएको बताएको छ । न्युयोर्क स्थित ईमिग्रेसन एण्ड कस्टम ईन्फ़ोर्समेण्टका डाईरेक्टर थोमस डेकर्सका अनुसार आईसले अपराधिक क्रियाकलापमा संलग्न कागज पत्र बिहिनहरुलाई मात्र पक्राउ गरेर नियन्त्रणमा लिएको बताएका छन् । उनले आईसको अपरेसनको बारेमा थप प्रस्ट पार्दै भनेका छन् ” आईसको बिरुद्धमा गरिएका कुप्रचार चिर्दै हामि सामाजिक सुरक्षा र जन धनको सुरक्षाका लागि अपराधिक क्रियाकलापमा संलग्न थप कानुनि कागज पत्र बिहिनहरुलाई पक्राऊ गर्दै जाने छौ । आईसले यो हप्ताको सुरुवात देखि नै न्युयोर्क सहरका ५ वटा बोरो , लंग आईज ल्याण्ड र हड्सन भ्याली क्षेत्रमा धर पक्कड सुरु गरेको थियो ।
    पक्राउ गरिएका अधिकांस व्यक्ति विभिन्न अपराधिक क्रियाकलापमा सजाय तोकी सकिएका र कति पयलाई देश छोड्ने आदेश समेत दिई सकिएकाहरु रहेका छन् ।

    श्रोत : एजेन्सी

  • भारतमा एक भवनमा आगोलागी हुँदा २० विद्यार्थीको मृत्‍यु

    भारतमा एक भवनमा आगोलागी हुँदा २० विद्यार्थीको मृत्‍यु

    भारतको गुजरात राज्य स्थित सुरतको एक ब्यापारिक भवनमा आगो लाग्दा २० जना विद्यार्थीको ज्यान गएको छ भने १७ जना घाईतेहरुको अस्पतालमा उपचार भईरहेको छ । ब्यापारिक भवनको तेश्रो र चौथो तल्लामा विद्यार्थीहरु ट्युसन पढिरहेका समयमा आगो फैलिएको थियो । आगो फैलिए पछी अधिकांस विद्यार्थीहरु आगोबाट बाँच्न झ्यालबाट फाल हालेका थिए भने एक जनाको भने झ्यालबाट फाल हाल्दा मृत्‍यु भएको श्रोतले बताएको छ ।
    बिहीवार मात्र आम निर्वाचनबाट निर्वा्चित भारतीय प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदीले आफ्नो ट्विटर मार्फत मृत्‍यु प्रती दुस्ख ब्यक्त गर्दै समबेदना ब्यक्त गरेका छन् । शुक्रबार भएको आगोलागीमा अग्नी नियन्त्रकहरुलाई आगो नियन्त्रणमा लिन कारीब ४५ मिनेट लागेको थियो ।

    समाचार श्रोत : एजेन्सी

  • ४० प्रतिसत बस्यक अमेरिकन भैपरी आउने ४ सय डलर समेत खर्च गर्न असमर्थ

    ४० प्रतिसत बस्यक अमेरिकन भैपरी आउने ४ सय डलर समेत खर्च गर्न असमर्थ

    न्युयोर्क
    अमेरिका विश्व कै महाशक्ति रास्ट्र हो । विश्वका थुप्रै देशहरुबाट आर्थिक उपार्जनको लागि मानिसहरु अमेरिका आउने गर्दछन । त्यहि महाशक्ति रास्ट्र जँहा आउन मानिसहरु हत्ते गर्दछन त्यहि देशका झन्डै ४० प्रतिसत बस्यक मानिसहरुको बैंक खातामा ४ सय अमेरिकी डलर समेत आकस्मिक खर्चको लागि जगेडा नहुने गरेको पाईएको छ । अमेरिका स्थित फेडरल रिजर्बले गरेको एक सर्बेक्षणले ४० प्रतिसत बस्यक मानिसहरुसंग अकस्मात खर्च गर्नको लागि ४ सय अमेरिकी डलर नगद ,बचत वा क्रेडिट कार्ड जगेडा समेत नहुने गरेको देखिएको हो ।

    सन् २०१८ को लागि फेडरल रिजर्बले अमेरिकी परिवारको आर्थिक अबास्थाको बारेमा गरेको एक सर्बेको बिबरण बिहिबार सार्वनजिक गर्दै उक्त तथ्यांक बाहिर ल्याएको हो । रिपोर्टका अनुसार ति ४० प्रतिसत मानिस मध्ये २७ प्रतिसत बस्यकले आकस्मिक रुपमा ४०० डलर खर्च गर्नु पर्यो भने केहि सरसामान बेचेर वा सर सापटबाट चलाउने गर्दछन भने बाँकी १३ प्रतिसतसंग त्यो क्षमता समेत नहुने गरेको छ । यो १३ प्रतिसतले आकस्मिक रुपमा ४०० अमेरिकी डलर खर्च गर्नु पर्ने अबास्था आएको अबस्थामा नियमित रुपमा तिर्नु पर्ने मासिक बिलहरु तिर्न असमर्थ हुने गरेको उक्त रिपोर्टले बताएको छ । सन् २०१३ देखि फेडरल रिजर्बले गर्दै आएको उक्त सर्वेक्षणका अनुसार सन् २०१७ र सन् २०१८ को अबस्था भने उस्तै प्रकृतिको भए पनि सन् २०१३ देखिको अबस्थामा भने केहि सुधार आएको छ ।

  • किन चैत देखि जेठ सम्म बाँदरले मानिसलाई धेरै आक्रमण गर्छ ?

    किन चैत देखि जेठ सम्म बाँदरले मानिसलाई धेरै आक्रमण गर्छ ?

    काठमाडौं । बाँदरलाई हाम्रो (मानिसको) पुर्खा भनिन्छ । पुर्खा भएपछि त मानिसले चाहिँ बाँदरको अनुकरण गर्नुपर्ने हो । हुन त केही मान्छेले बिगार्ने, भत्काउने मात्र काम गर्छन् भने त्यसलाई बाँदर प्रवृत्ति पनि भन्ने गरिन्छ । तर सबै मान्छे बाँदर प्रवृत्तिको बिरोधमा हुन्छन् । यसैले मान्छेले बाँदरको अनुकरण गर्दैनन् । बाँदर (पूर्खा) भन्दा मानिस सामाजिक, आर्थिक रुपमा मात्र होइन चेतनास्तरमा समेत सयौं गुणा बढी विकसित भएको छ । पछिल्लो समय बरु बाँदरले चाहिँ मान्छेको अनुकरण गर्न थालेका छन् । पछिल्लो समय बाँदरले मान्छेले जस्तै आईसक्रिम, हल्का पेयपदार्थ खाने गर्छन् । अनि मानिसले आक्रमण गर्ने तरिकाका बारेमा समेत उनीहरु सचेत हुने गर्छन् । शहरबजार र मानिसको नजिक भएका कारण बाँदरले मान्छेको क्रियाकलाप देखेर त्यसको अनुकरण गर्न थालेका हुन् । काठमाडौंको नागार्जुन र आसपासका क्षेत्रमा पाइने राता बाँदरले खानेकुरा पखालेर खाने गर्छन् । त्यहाँका बाँदरले सामान्य माटो लागेको, फोहोर लागेको खानेकुराहरु पानीमा गएर सफा गरेर मात्र खान थालेका छन् । पशुपति, स्वयम्भू र थापाथली आसपासका क्षेत्रका बाँदरले मानिसले आक्रमण गर्ने तरिका सिकेर त्यसको प्रतिकार समेत गर्ने बाँदरविज्ञ डा मुकेश चालिसेले बताए । बाँदर किन आक्रामक हुन्छन् ? गर्मी सुरु हँदै गएको र रुखमा पालुवा पलाउन थालेपछि बाँदर यो समयमा मानिसप्रति आक्रामक रुपमा प्रस्तुत हुन्छन् । पालुवा खाएपछि बाँदरमा आउने पुष्टता र विभिन्न रासायनिक पदार्थका कारण हुने उत्तेजनाले बाँदर यो समयमा आक्रामक हुने गरेका हुन् । यो बेला रुखमा किराहरुले निकाल्ने मह पनि बाँदरले खाने गर्छन । पालुवा खाएपछि बाँदरमा पुष्टता र उत्तेजना आउँछ । उत्तेजित बाँदरले मानिसलाई जिस्काउने, खानेकुरा खोसेर खाईदिने र आक्रमण समेत गर्छन् । पालुवाका कारण बाँदरमा हर्मोनल परिवर्तन आउँछ । त्यतिमात्र होईन प्रजनन् समय भएकाले पनि बाँदरले मानिसलाई आक्रमण गर्छ । भर्खरै पालुवा उम्रिन सुरु भएको र खानेकुरा अभाव हुने भएका कारणले झगडा गरेर बाँदर यो समयमा समूहबाट छुटिन्छन । त्यसैले अहिलेको सिजनमा एक्लो बाँदरको संख्या पनि धेरै देख्ने गरिन्छ । महिला र पुरुष छुट्याएर सोझो र चलाख मानिसको समेत बाँदरले पहिचान गर्छन् । त्यति मात्र होइन बासस्थानको बिनासका कारण पनि पछिल्ला समय बाँदर बढी आक्रामक बन्ने गरेका छन् । प्राकृतिक बासस्थानसँग जोडिएका शहरहरुमा बाँदरले आतंक मच्चाउन थालेको छ । काठमाडौंको थापाथली, पशुपति र स्वयम्भू आसपासको क्षेत्र, धरान, जनकपुर र हेटौंडा लगायतका ठाउँमा बाँदरको आक्रमण र बिनास बढ्दै गएको छ । मानिसको संगतमा रहँदा राता बाँदरले प्रतिकार र नयाँ जुक्ति सिकेकाले समस्या परेको हो । मानिसले लौरो, ढुंगा वा अरु केहीले आक्रमण गर्दा कसरी त्यसको प्रतिकार गर्ने भन्ने कुरा बाँदरले चाँडै नै योजना बनाउने भएका कारण पनि नियन्त्रण गर्न गाह्रो हुने गरेको विज्ञहरु बताउँछन् । पहिले पहिले काभ्रेको माङ्खा, नुवाकोटको भोर्ले, पाल्पाको मतिनडाँडा, लगायत देशका दर्जनौं ठाउँमा बाँदरले भोकमरीनै निम्ताएको थियो । कतिपय ठाउँमा त बाँदरकै कारण बसाईं नै सर्नुपर्ने बाध्यता समेत आएको छ । बिनासकारी जनावरको उपयोगिता पछिल्लो पटक मानिसको स्वास्थ्यमा निकै प्रभावकारी मानिएको छ । बाँदर र मानिसका शारीरिक अंगहरु मिल्दोजुल्दो भएका कारण विभिन्न औषधि र खोपको परीक्षणमा बाँदर निकै उपयोगी मानिदै आएको छ । अहिले पनि एचआईभी एड्स विरुद्ध, स्वाइन फ्लू, क्षयरोगको खोपलगायत बिभिन्न प्रकारका औषधि र खोप बाँदरमा परीक्षण भइरहेका छन् । नेपालमा लंगुर, रातो र आसामी गरी ३ प्रजातिमा ६ उपजातिका बाँदर पाइन्छन् । फोटोमा राख्ने रुखका पालुवा खाएर उत्तेजित बाँदरले मानिसमा आक्रमण गर्छ हर्मोनल परिवर्तनले उसलाई उत्तेजित बनाउन सहयोग गर्छ त्यसैले सोझो मानिसको पहिचान गरेर उसले आक्रमण गर्दछ ।

  • ९९ वर्षमा एउटा न्यायको खम्बा ढल्यो – प्रधानन्यायाधिश खत्रीको अन्त्यष्टि गरियो

    ९९ वर्षमा एउटा न्यायको खम्बा ढल्यो – प्रधानन्यायाधिश खत्रीको अन्त्यष्टि गरियो

    काठमाडौ
    पूर्व प्रधानन्यायाधिश नयनबहादुर खत्रीको पार्थिव शरिरलाई शनिबार बिहान पशुपति आर्यघाटमा अन्त्यष्टि गरिएको छ । बिहीबार राति ९९ वर्षको उमेरमा ललितपुरस्थित मेडिसिटी अस्पतालमा उपचारको क्रममा निधन हुनु भएका उहाँको शनिबार बिहान पशुपति आर्यघाटमा अन्त्युष्टि गरिएको हो । पूर्व प्रधानन्यायाधिश खत्री पछिल्लो समय अल्जाईमर्स रोगबाट पीडित हुनुहुन्थ्यो । नेपालको छैठौं प्रधानन्यायाधिश बन्न सफल हुनु भएका खत्रीले प्रेस काउन्सिल नेपाल र राष्ट्रिय मानव अधिकार आयोगको अध्यक्षको जिम्मेवारी पनि सम्हाल्नु भएको थियो । खत्री प्रधानन्यायाधिशबाट अवकाश पाएपछि २०४३ सालमा नेपालका लागि चीनको राजदुत समेत बन्नु भएको थियो । यसैबीच, सर्वोच्च अदालतले पूर्व प्रधानन्यायाधिश खत्री निधनको शोकमा जेठ १२ गते (भोली) एक दिन देशभरका सम्पूर्ण अदालत बन्द राख्ने निर्णय पनि गरेको छ ।

  • भाजपा वरिष्ठ नेता आड्वाणीको दाबि भारत नेपालको विकास भएको हेर्न चाहन्छ

    भाजपा वरिष्ठ नेता आड्वाणीको दाबि भारत नेपालको विकास भएको हेर्न चाहन्छ

    नयाँ दिल्ली
    भारतीय जनता पार्टी (भाजपा)का वरिष्ठ नेता लालकृष्ण आड्वाणीले नेपाल–भारत सम्बन्ध जति निकट र सुमधुर हुन्छ त्यति नै दुवै देशलाई फाईदा हुने बताएका छन् । नयाँ दिल्लीमा रिपोटर्स क्लबले गरेको कार्यक्रममा आड्वाणीले भारत नेपालको बिकास हेर्न चाहेको बताए । उनले भने,‘नेपाल र भारतबीच आर्थिक, सामाजिक र राजनीतिक रुपमा गहिरो सम्बन्ध छ । हामीबीचको जनस्तरको सम्बन्धले दुई देशबीचको सम्बन्ध झनै बलियो बनाएको छ ।’ आड्वाणीले भारतले नेपालको विकास हेर्न चाहेको बताए । उनले थपे,‘मलाई विश्वास छ अब नेपालले छिट्टै आफ्नो विकास र समृद्धि हाँसिल गर्छ । नेपालको विकासमा भारत सरकारको पूरापुर सहयोग रहन्छ ।’ पछिल्लो समय नेपाल–भारतबीचको द्विपक्षीय सम्बन्धमा कुनै समस्या नरहेको पनि उनको दाबी थियो । उनले भने,‘हामीबीच कुनै समस्या छैन, नेपाल र भारतबीच सदियौंदेखि सुमधुर सम्बन्ध रहेकोले हामीबीच हरेक रुपले घनिष्ठ सम्बन्ध छ ।’ भारतले नेपालको राजनीतिमा हस्तक्षेप गर्दैन भारतीय जनता पार्टीकै अर्का बरिष्ठ नेता मुरली मोहन जोशीले पनि नेपाल–भारत सम्बन्ध सुमधुर रहेकोले आगामी दिनमा थप मजबुद हुने स्पष्ट पारे । जोशीले नेपालमा धार्मिक स्वतन्त्रता वा धर्मनिरपेक्षता, वा हिन्दूराष्ट्र जे भएपनि त्यसमा आफूहरुको कुनै हस्तक्षेप नहुने बताए । उनले भने,‘नेपाललाई के बनाउने ? वा के नबनाउने भन्ने विषय त्यो नेपाल र नेपाली जनताले नै तय गर्ने कुरा हो । नेपालको आन्तरिक राजनीतिमा भारतले कहिल्यै हस्तक्षेप गर्दैन् ।’ भारतमा नरेन्द्र मोदी दोस्रो कार्यकालका लागि प्रधानमन्त्री बन्न लागेको सुनाउँदै उनले आगामी दिनमा नेपाल–भारत सम्बन्ध झनै बलियो हुने विश्वास दिलाए । त्यस्तै, भारतीय जनता पार्टीका प्रभावशाली नेता, पूर्व अध्यक्ष एवम् पूर्व गृहमन्त्री राजनाथ सिंहले नेपाल–भारत सम्बन्ध अब धेरै राम्रो हुने विश्वास दिलाए । सिंहले आफूहरुले नेपालको आर्थिक प्रगति र उन्नति चाहेको सुनाउँदै त्यसको लागि भारत सरकार जस्तोसुकै सहयोग गर्नपनि तयार रहेको स्पष्ट पारे । उनले भने,‘नरेन्द्र मोदीको नेतृत्वमा अब बन्ने सरकारले नेपालको विकास र समृद्धिमा झन धेरै सहयोग गर्छ ।’ अहिले नेपाल–भारतबीच कुनैपनि दरार र असमझदारी नरहेको पनि उनले जिकिर गरे । उनले भने,‘मोदी दोस्रो कार्यकालको लागि प्रधानमन्त्री बन्दै हुनुहुन्छ, अब बन्ने उहाँको नेतृत्वको सरकारले नेपाल–भारत सम्बन्ध मजबुद बनाउँछ । प्रभावकारी बनाउँछ ।’ फरक प्रसँगमा उनले नेपाल र भारतबीच भएका सबैखाले समस्याहरु हल गर्नका लागि बनेको नेपाल–भारत प्रवुद्ध व्यक्ति समूह ईपिजीले तयार पारेको प्रतिवेदनमा भारतले अब छलफल गर्ने बताए ।